Huisdieren
Huisdieren
Honden die worden gebruikt bij lijkberging, zijn getraind om ontbindende of pas overleden lichamen, botten, weefsel, lichaamsvloeistoffen en lichaamsdelen op te sporen. Lijkbergingshonden worden onderworpen aan zeer gespecialiseerde trainingsmethoden. Volgens het boek 'Guide to Search and Rescue Dogs' zijn ze sinds 2003 gescheiden in categorieën en getraind voor specifieke taken zoals menselijk reste detectie (HRD) of forensisch zoeken.
Een hond die bestemd is voor lijkberging, moet eerst worden getraind in basisgehoorzaamheid, en daarna in de zoekdiscipline van luchtgeur, die wordt gebruikt voor het vinden van menselijke resten. Luchtgeurtraining vindt plaats in grote, open ruimtes met gebouwen, puinhopen, rotsen, bomen en water. Een persoon speelt de rol van het slachtoffer of 'subject', legt een spoor voor de hond uit en verbergt zich om aan het einde gevonden te worden.
Deze categorie is voor honden die zijn getraind om verse of ontbindende menselijke resten op te sporen, en omvat honden die zijn getraind in lawine, wildernis en waterzoeken. Als een hond vooraf is getraind in wilderniszoeken die het vinden van vermiste levende personen vereisen, gebruikt de trainer een ander zoekcommando voor resten dan dat wordt gebruikt om levende personen te vinden. De training omvat het gebruik van materiaal zoals botten of tanden die zijn herwonnen uit een menselijk lijk, of een pseudo-geur, wat een surrogaatgeur is die wordt gebruikt in hondentrainingsactiviteiten. De resten worden in een container met gaten geplaatst om de vrijkomst van de geur mogelijk te maken. Een stuk plastic buis kan hiervoor worden gebruikt, en het kan ook worden weggegooid om de hond aan te moedigen het tijdens de training te apport, wat opwinding en beloning voor de hond genereert.
De forensische zoekhond moet een berging maken op basis van een geur die uitsluitend afkomstig is van ontbindend menselijk weefsel. Deze honden worden door de politie gebruikt om bewijsmateriaal te verzamelen. Een techniek die wordt gebruikt voor de training van de forensische zoekhond, is het vinden van begraven resten. Dit gebeurt door trainingsmateriaal te begraven en de hond te leren dat het mogelijk moet graven om materialen te vinden.
Gesimuleerde rampengebieden worden gebruikt in de training van rampenberghondjes. Dit omvatten ingestorte structuren en schrootterreinen, die de hond de kans geven om gewend te raken aan harde geluiden, puin en de aanwezigheid van zwaar materieel. Obstakels worden opgesteld, zoals ladders en planken in vreemde hoeken, bedveren en stapels oude dozen, om de hond behendig te maken in een rampenomgeving.
Het zoeken naar een vermist lichaam in een wateromgeving gebeurt door honden die specifiek voor deze taak zijn getraind. De waterzoekhond brengt tijd door in het water met een mens, en dit leert het dat mensen worden vertraagd door water. Een duiker die met de hond werkt, is gekleed in een wetsuit, zodat de hond niet verschrikt raakt door het zicht van aquatische uitrusting. De hond ziet de duiker het water ingaan en leert dat een mens kan zinken en in water kan verdwijnen.