Huisdieren
Er is niets hartverscheurender dan een geliefde hond die al jarenlang lid van het gezin is en plotseling tekenen van agressie begint te vertonen. Mensen die goed op hun hond zijn afgestemd, zouden tekenen van agressie lang moeten kunnen herkennen voordat ze een probleem worden. Sommige honden tonen zelfs tekenen van gewelddadige neigingen terwijl ze nog puppy zijn.
Merritt Clifton, redacteur van "Animal People," voerde een studie uit van 1982 tot 2006 waarin hij gegevens verzamelde over hondenbijten in de Verenigde Staten. Zijn studie onthulde dat pitbulls, Rottweilers, Presa Canarios en mixes van die rassen verantwoordelijk waren voor 74 procent van alle aanvallen die leidden tot medische interventie. Zelfs met deze informatie moeten mensen de drang weerstaan om bepaalde rassen te labelen als gevaarlijk. Clifton zei: "Als bijna elke andere hond een slecht moment heeft, kan iemand gebeten worden, maar niet voor het leven verminkt of gedood, en het actuarieel risico is dienovereenkomstig redelijk. Als een pitbull terrier of een Rottweiler een slecht moment heeft, is iemand vaak verminkt of gedood, en dat heeft nu een buitensporig actuarieel risico gecreëerd waarvoor zowel de honden als hun slachtoffers de prijs betalen." Daarom, ongeacht het ras, heeft elke hond het potentieel voor agressie.
Ongeacht het ras, elke hond die knort, zijn tanden blootlegt, gromt of zijn hoofd laat zakken, vertoont tekenen van agressie. Puppy's, vooral die al op zo'n jonge leeftijd knorren, moeten nauwlettend in de gaten worden gehouden op tekenen dat ze opgroeien met een temperamentstoornis. Dat gezegd hebbende, zijn er sommige honden, net zoals er sommige katten zijn, die meer stemgeluid maken dan anderen en communiceren door geluiden te maken die op knorren lijken, maar geen echte knorren zijn. Het is belangrijk om naar de totale lichaamstaal te kijken. Honden zijn roedeldieren, dus ze hebben een persoonlijk belang en verlangen om goed met elkaar overweg te kunnen. Een hond die knort, gromt, zijn tanden blootlegt of zijn hoofd laat zakken terwijl hij je recht aanstaart, vertoont een onnatuurlijk en abnormaal agressief gedrag. Deze atypische houding toont aan dat de hond kan bijten. Honden vertonen deze zogenaamde gevaarstekens als ze op het punt staan te bijten. Honden "glimlachen" soms in een zogenaamde "onderdanige glimlach." Dit tandenblotsen is geen echte grom, het is de manier van een hond om onderdanigheid te tonen. Een hond die dit doet is niet agressief, maar juist het tegendeel.
Rijden is geen seksueel gedrag zoals zoveel hondenbezitters geloven. Dit gedrag is Rovers manier om te tonen dat hij gelooft dat hij de rol van "alfa" van de roedel heeft aangenomen. Teefjes doen dit soms ook. Honden die rijden proberen te tonen dat ze de leider van de roedel zijn. Agressie bij honden begint wanneer honden tekenen vertonen dat ze denken dat ze de baas zijn. Als dit niet wordt aangepakt, kan dit gedrag soms escaleren tot de hond de baas speelt en de eigenaar stappen moet ondernemen om agressie te beheersen.
Andere tekenen die aangeven dat een hond agressief is, zijn oren die plat tegen het hoofd liggen of rechtop staan en naar voren wijzen; staart tussen de benen geklemd of langzaam in een cirkel beweegt -- dit wordt flagging genoemd en is anders dan kwispelen, wat een snelle heen-en-weer beweging is; ogen in een directe blik of afgewend; hoofd neergelaten; nekharen overeind, wat verwijst naar de kleine haartjes op de nek van de hond; poot omhoog; lippen likken; gapen en hoog, snel blussen. Honden die een van deze tekenen vertellen, laten u weten dat ze bang of boos zijn en kunnen bijten.
Ongecastreerde honden hebben een hoger incident van bijten en agressie dan gecastreerde honden. Een studie uit 2001 uitgevoerd door de American Veterinary Medical Association Task Force on Canine Aggression and Human-Canine Interactions wees uit dat 70 tot 76 procent van alle hondenbijten werd gepleegd door onkastrate honden. Bovendien zijn vastgebonden honden, omdat ze de "vlucht of vecht"-reactie zijn kwijtgeraakt, ook agressiever.