Huisdieren
Huisdieren
Oorspronkelijk uitgevonden in de jaren 1970, worden honden schokbanden en schokbarrières collectief aangeduid als "elektronische trainingsapparaten." Zoals de naam suggereert, gebruiken deze apparaten kleine elektrische schokken om honden te trainen, meestal om ongewenst of verstorend gedrag te verminderen. Door de jaren heen hebben schokbanden en schokbarrières enige kritiek gekregen van dierenrechtengroepen. Er zijn drie hoofdtypen elektronische trainingsapparaten die veel worden gebruikt door trainers en hondenbezitters.
Trainingshalsbanden, vaak aangeduid als "afstandstrainers," worden gebruikt om destructief of verstorend gedrag te verminderen, zoals springen op meubels, graven van gaten of zelfs bijten. Afstandstrainers kunnen ook worden gebruikt om commando's aan te leren. In tegenstelling tot andere elektronische trainingsapparaten, vereist een trainingshalsband actieve deelname van de eigenaar of trainer. Een kleine ontvangseenheid op de halsband geeft een elektrische schok wanneer de trainer op een knop op een afstandsbediening drukt. Wanneer de hond zich misdraagt of een commando negeert, druk je op de knop. De intensiteit van de schok is instelbaar om rekening te houden met verschillende hondengrootten en scenario's. Een lage intensiteit wordt doorgaans gebruikt voor het leren van commando's; een hogere intensiteit voor gedragscontrole. Soms moet het haar op de nek van de hond worden geknipt voor een trainingshalsband om goed te functioneren.
Blafbanden, ook wel "geen-blaf halsbanden" en "blafcontrole halsbanden" genoemd, worden gebruikt om het blaffen van honden te controleren. Als je een buurtverordening over blaffen hebt of een reusachtige hond die je huis doet schudden wanneer hij blafft, zijn deze halsbanden erop gericht om blaffen te verminderen. De meeste blafbanden hebben geluids- en trillingsdetectoren, zodat het geluid van blaffen, gecombineerd met de keelbeweging van blaffen, een milde schok activeert. Halsbanden die alleen door geluid of trilling worden geactiveerd, moeten worden vermeden, omdat ze kunnen worden geactiveerd door het geluid van een andere hond die blafft of door niet-blaaf keelbeweging. Net als trainingshalsbanden, hebben blafbanden doorgaans intensiteitscontroles. Het haar op de nek van de hond moet soms worden geknipt voor deze halsbanden om effectief te zijn.
Elektronische huisdierbeheersystemen, soms "schokbarrières" of "onzichtbare omheiningen" genoemd, worden gebruikt om honden binnen een beperkt gebied te houden. Een lange draad wordt gebruikt om de grenslijn voor je hond te creëren. Voor buitengebruik wordt de lijn doorgaans ondergronds geïnstalleerd door een ondiepe sleuf langs de grenslijn te graven; echter, deze systemen werken ook bovengronds. De lijn is verbonden met een doos, vaak geplaatst in de garage, die dient als besturingseenheid voor het apparaat. Wanneer je hond de "onzichtbare barrière" nadert, activeert de besturingseenheid een apparaat op zijn halsband. De meeste apparaten geven eerst een waarschuwingspiep, en als de hond de barrière blijft oversteken, dienen ze een kleine schok toe. Er zijn ook zelfstandige besturingsapparaten voor binnenshuis. Wanneer de hond het apparaat nadert, ontvangt hij hetzelfde audio-waarschuwing en schok. Het knippen van nekhaar kan nodig zijn voor de effectiviteit van deze apparaten.