Huisdieren
Huisdieren
Veel mensen met een beperking realiseren zich niet dat ze geen duizenden dollars hoeven te betalen voor een goed getrainde hulphond. Er is geen beperking op ras of grootte, zolang de hond is getraind om zijn geleider te helpen met haar beperking. Er zijn diensten die een hulphond fokken, opvoeden en trainen voor toekomstige geleiders, terwijl anderen gehandicapte geleiders leren om hun eigen honden te trainen. Op welke manier dan ook, het trainings- en certificeringsproces is over het algemeen hetzelfde.
Volgens de Americans with Disabilities Act is certificering door een instelling niet nodig om een hond tot hulphond te maken. Instellingen die hulphonden trainen en certificeren, bestaan om de training van geleider en hond te verbeteren en voor het gemak van een certificaat om als verificatie te presenteren indien nodig. De enige vereiste die door de ADA is vastgesteld, is dat de geleider een chronische medische aandoening heeft waarvoor de hond is getraind in een specifieke set taken om de geleider te helpen.
De eerste stap om een hond te certificeren is over het algemeen het opvoeden van een pup om goed gesocialiseerd en goedgemanierd te zijn. Socialisatie is een belangrijk onderdeel van vroege training, zodat de hond zich op zijn gemak voelt bij vreemden en kinderen, niet gemakkelijk schrikt, niet bang is voor verschillende veelvoorkomende objecten zoals rolstoelen, boodschappenwagens, kinderwagens en motoren. Als een hond niet goed gesocialiseerd of goedgemanierd kan worden in het algemeen, krijgt de hond een "carrièrewisseling", wat betekent dat de hond als huisdier in een gezin wordt geplaatst en niet doorgaat met hulphondentraining.
Zodra de hond tussen de 12 en 18 maanden oud is, begint de officiële hulphondentraining. Dit proces kan tussen de zes weken en 18 maanden duren, afhankelijk van waarvoor de hond wordt getraind. Een blindengeleidehond zal veel meer training ondergaan dan de meeste hulphonden, zoals die voor geleiders met psychiatrische beperkingen. Tijdens deze periode van intense training, als de hond de taken niet consistent en betrouwbaar kan uitvoeren, kan de hond een "carrièrewisseling" krijgen naar een goed getraind gezinsdier.
Ten slotte vereist certificering dat de hond een veldtest uitvoert met zijn geleider door openbare gebieden, inclusief een winkel, bibliotheek en/of openbaar vervoer. De certificatietester schaduwt het team, controleert waar de aandacht van de hond blijft, of het wordt afgeleid door kinderen of voedselgeuren, of het gemakkelijk schrikt, of het vreemden in de buurt toestaat zonder bedreigd te lijken, en of het consistent de taken uitvoert die door de geleider worden gevraagd. Aan het einde van de test zal de certificatietester de geleider meestal enkele notities over de prestatie geven en bepalen of het hulphondenteam de test heeft gehaald. Als het team is geslaagd, krijgt het team een afstudeercertificaat en soms een gespecialiseerde service patch. Het team kan de test opnieuw doen als ze niet geslaagd zijn, maar de certificatietester kan een "carrièrewisseling" voor de hond aanbevelen als de testnormen herhaaldelijk niet worden gehaald.
Hoewel de ADA geen certificering voor hulphonden vereist, kan het van pas komen in ongemakkelijke situaties. Wanneer een gehandicapte persoon een appartement aanvraagt, kan het tonen van een certificaat voor de hulphond veel gedoe voorkomen met betrekking tot huisdierdeposito's en het verifiëren van medische noodzaak. Als een geleider in het ziekenhuis wordt opgenomen, wordt het certificaat snel nuttig bij het presenteren van de noodzaak van de aanwezigheid van de hulphond. Hoewel de meeste geleiders het certificaat niet overal mee naartoe zullen nemen, zal een badge die de hond identificeert als een gecertificeerde hulphond veel confrontaties voorkomen in supermarkten, winkelcentra, bioscopen, bibliotheken en andere openbare plaatsen waar over het algemeen honden niet welkom zijn.