Huisdieren
Huisdieren
Het herkennen van de barst bij je hond vereist nauwkeurige observatie naarmate de uitgavedatum nadert. Soms zijn de tekenen duidelijk, maar niet altijd. Een meer gereserveerde of ervaren hond kan proberen haar pups alleen in een kast te werpen. Blijf continu bij je hond als de zwangerschap naar het einde toe gaat. Laat je hond barsten en werpen in een warme, rustige omgeving in je huis.
Observeer je hond op gedragsveranderingen. Honden kunnen hechelen of huilen van weeën. Dit is een duidelijke teken, maar niet alle honden maken geluid. Observeer haar nauwkeurig en zorg dat ze comfortabel is. Noteer wanneer je de eerste veranderingen ziet.
Bied voer en water aan. Veel honden verliezen hun eetlust vlak voor en tijdens de barst. Dit geldt niet voor alle honden, zoek dus naar andere tekens.
Controleer de vulva op afscheiding. Als de barst begint, kan dit gebied rood en gezwollen worden. Wit of groenachtige afscheiding begint een paar uur voor de eerste pup wordt geboren. Noteer dit om de voortgang te monitoren. Bel de dierenarts bij extreme moeilijkheden of als de barst langer dan 24 uur duurt.
Let op vermoeidheidstekens. Voor en tijdens de barst kan de hond energie verliezen en nestelen in zijn bed.
Meet de temperatuur van je hond. De temperatuur daalt naar 36,7°C (98°F) naarmate de barst vordert. Normaal is 38,3-39,2°C (101-102,5°F) volgens de American Kennel Club. Een normale meting betekent geen barst. Laat iemand de hond vasthouden. Smeer 1 theelepel vaseline op de rectale thermometer en voer de punt ~2,5 cm in. Houd 3 minuten vasthouden en haal langzaam eruit.
Belangrijk: Bereid een worpkist voor met schoon linnen. Houd dierenartsnummer bij de hand. Bij twijfel of complicaties: direct dierenarts bellen.