Huisdieren
Huisdieren
Miskramen bij honden kunnen op elk moment tijdens de zwangerschap optreden, zelfs voordat je realiseert dat je hond zwanger is. Als je vermoedt dat je hond zwanger is, maak een afspraak met je dierenarts om de zwangerschap te bevestigen en instructies te ontvangen voor de zorg van je huisdier. Ondanks alle beste zorg, is een miskraam soms onvermijdelijk. De tekens van een miskraam, ook wel spontane abortus genoemd, variëren afhankelijk van hoe ver de zwangerschap gevorderd was.
Je kunt een bloedige vaginale afscheiding bij de moederhond zien, hoewel bij een vroege miskraam er geen afscheiding hoeft te zijn. Elke afscheiding rechtvaardigt een bezoek aan de dierenarts om te bepalen of er een miskraam is gebeurd en benodigde behandeling te ontvangen.
De buik van een hond is pas laat in de zwangerschap zichtbaar groter. Als je hond na 6-7 weken miskraamt, zul je waarschijnlijk een verschil in de grootte van haar buik zien. Dit kan met of zonder vaginale afscheiding gebeuren, omdat haar lichaam de pups kan absorberen in plaats van ze te expelleren.
Als je hond niet werpt aan het einde van haar drachttijd, kan dit wijzen op een spontane abortus eerder in de zwangerschap. Na de abortus kan de hond door hormonen nog zwangerschapssymptomen vertonen. Daarom kun je pas een paar dagen na de uitgavedatum weten dat er een miskraam is gebeurd. Een nichtersche zwangerschap kan ook alle symptomen veroorzaken zonder echte geboorte; bevestiging vereist een echografie.
Een zwangere hond die een miskraam heeft, kan soms een aanval van overgeven en diarree ervaren naarmate haar hormoonniveaus terugkeren naar normaal. Het verhogen van de vochtinname kan het risico op dehydratie verminderen, maar als overgeven en diarree ernstig zijn, moet je je dierenarts raadplegen.
Een hond kan depressie ervaren na een miskraam, vooral als ze al eens pups heeft geboren. Honden zijn heur pups toegewijd en kunnen een zware dip doorlopen als ze ze verliezen. Wees zacht en liefdevol met haar naarmate haar hormoonniveaus normaliseren, en je zal je oude huisdier snel terugkrijgen.
Een laattermijn miskraam zal expulsie van de foetussen veroorzaken als de zwangerschap te ver is voor het lichaam van de moeder om het foetaal weefsel te absorberen. Hormonale onbalans of vroege barst kunnen late abortussen veroorzaken. Je dierenarts kan testen uitvoeren op de moeder om haar hormoonniveaus tijdens de zwangerschap te controleren; als de pups nog leven wanneer de vroege barst is begonnen, kan hij de barst misschien vertragen lang genoeg voor de pups gezond te worden geboren.
Belangrijk: Elk verdacht op miskraam: direct dierenarts. Behandeling kan leven van moeder redden. Na miskraam: rust, voeding, emotionele ondersteuning, controle op overgebleven foetale resten (infectierisico).