Huisdieren
De miniature schnauzer is de populairste van de drie schnauzer-rassen, gefokt vanuit de standaard in de 19e eeuw. Hoewel klein, werd de schnauzer gefokt om een werkende waakhond te zijn op Duitse boerderijen en heeft een grote persoonlijkheid. Ze werden gefokt om knaagdieren te doden en eigenaren te waarschuwen voor problemen. Zoals bij de meeste raspuike honden, zijn miniature schnauzers vatbaar voor bepaalde ziekten, wat overwogen moet worden bij de beslissing of u uw hond wilt fokken.
Voer een volledig gezondheidspanel uit voor de hond die u wilt fokken. Een van de meest serieuze problemen bij miniature schnauzers is myotonia, een spierziekte. DNA-tests zijn beschikbaar voor vroege herkenning. Miniature schnauzers zijn ook vatbaarder voor allergieën, diabetes, epilepsie, pancreatitis en blaasstenen. Zorg ervoor dat de hond die u als partner gebruikt ook een schoon gezondheidsverklaring van een dierenarts heeft.
Laat de persoonlijkheid van uw hond zich ontwikkelen voordat u besluit te fokken. Miniature schnauzers kunnen agressiviteit ontwikkelen, wat vaak pas op 18 maanden leeftijd zichtbaar wordt.
Zorg ervoor dat uw teef up-to-date is met vaccinaties, want ze zal die immuniteit aan haar pups doorgeven.
Kies een ervaren partner. Twee onervaren miniature schnauzers weten misschien niet wat ze moeten doen.
Laat uw dierenarts progesteron-controles uitvoeren voor het juiste dektijdstip. Tijdens deze periode laten de honden elkaar leren kennen. Een teef die nog niet helemaal klaar is om te deken, kan agressief zijn tegen een ijverige reu, dus begeleid alle interacties. De eigenaar van de reu laat de teef meestal tot twee weken in pension, gedurende welke alle interacties begeleid moeten worden voor het geval de deking verkeerd loopt.