Apocrine adencarcinoom, een vorm van kanker die ontstaat in de anale cellen van de apocrine klieren of in de zweetklieren, vertoont agressieve kenmerken en verspreidt zich gemakkelijk naar regionale lymfeklieren. Na betrokkenheid van de lymfeklieren tendeert de kanker om verder te metastaseren naar de longen. Op het moment van diagnose vertonen de tumoren meestal een grote omvang, wat de behandeling moeilijk maakt, volgens DVM Newsmagazine.
Beschrijving
- Apocrine adencarcinoom produceert een knobbel of huidbult. De tumor is vaak cystisch en gevuld met vloeistof. Bij palpatie voelt de tumor vaak los en losgekoppeld van het onderliggende weefsel. De tumoren verschijnen op het hoofd, de nek en de anale regio van de hond. Apocrine adencarcinoom van de anale klieren neigt om op het moment van diagnose vrij groot te zijn en is meestal uitgezaaid, volgens DVM 360.
Symptomen
- Honden die lijden aan apocrine adencarcinoom van het hoofd en de nek zelden vertonen enige symptomen. Symptomen van de kanker in de anale regio blijven stil totdat de tumor vrij groot is en vaak is uitgezaaid. Eenmaal wanneer de kanker groeit tot een invasieve omvang, kan de hond ongemak in de anale regio vertonen, spierzwakte, braken en lusteloosheid.
Oorzaken
- Apocrine adencarcinoom ontstaat voornamelijk bij oudere honden. De meeste honden ontwikkelen symptomen na leeftijd 8. Anale apocrine adencarcinoom verschijnt vaak bij jongere honden rond leeftijd 5 en is meer prevalent bij teven. Bepaalde rassen lijken een sterke aanleg voor de kanker te hebben. Het wordt vaker gezien bij Ierse setters, Lhasa apso, Shih Tzu, collies en Engelse schapendoezen dan bij andere rassen.
Diagnose
- De dierenarts zal de hond evalueren en mogelijk een naaldbiopsie van de vermoedde knobbel uitvoeren. Er zal ook bloedonderzoek worden besteld. De dierenarts mogelijk röntgenfoto's, een CT-scan of een echografie nodig heeft voordat hij kan bepalen hoe groot de tumor is en of deze zich heeft verspreid naar het omliggende gebied.
Behandeling
- De eerste stap in de behandeling is normaal gesproken chirurgische resectie van het gebied. Omliggende lymfeklieren kunnen ook worden verwijderd als ze vermoed worden kankercellen te bevatten door metastaserende verspreiding. Als de kanker zich heeft verspreid naar de longen of andere belangrijke lichaamsorganen, wordt er meestal geen chirurgie uitgevoerd. Straling en chemotherapie kunnen na de operatie of in plaats van de operatie worden gebruikt om meer tijd voor de hond te winnen.
Vooruitzicht
- Ondanks agressieve behandeling sterft de hond meestal aan de maligne tumor. Zelfs na chirurgische resectie leven de meeste honden slechts negen maanden, volgens Canine Cancer Awareness. Een paar honden kunnen drie jaar halen, maar anderen zullen vaak sterven binnen weken na diagnose.
