Hondenfokken is geen taak om lichtvaardig uit te voeren. Iedereen die een nest fokt, moet weten voor welk doel hun honden oorspronkelijk werden gefokt, de voorouders van de honden die gefokt zullen worden voor minstens drie generaties, en welke genetische ziekten de honden mogelijk dragen. Het is van het grootste belang dat een fokker ook het verschil begrijpt tussen lijnfokken, inteelt en uitkruising, om gezondheidsproblemen in de puppy's die ze produceren te voorkomen.
Fokken op Uiterlijk of Stamboom versus Genetica
- Volgens Dr. Carmen L. Battaglia, in een lezing op de Tufts Canine and Feline Breeding and Genetics Conference, "fokkers hebben moeten vertrouwen op hun vermogen om namen en titels te herkennen en te associëren met de eigenschappen en kenmerken van elke voorouder." Nog net enkele decennia geleden selecteerden hondenfokkers twee honden uitsluitend op basis van een soortgelijk gewenst uiterlijk om toekomstige generaties puppy's te produceren. Alternatief fokten ze honden met stamboom en voorouders die als wenselijk werden beschouwd, of het nu ging om "werk" eigenschappen of om uiterlijk. De fokkers van vandaag hebben echter ook toegang tot genetische profielschepping en testen om de gezondheid in toekomstige generaties van hun gekozen rassen te verbeteren.
Lijnfokken, Inteelt en Uitkruising
- Volgens de website Dog Breeders Net is lijnfokken een "mildere vorm van inteelt," wat de "hoeksteen van selectieve fokkerij" is. Een fokker kan ervoor kiezen om een grootvader en een kleindochter te laten fokken, bijvoorbeeld, of een tante met een neef. Lijnfokken zal de gewenste of ongewenste genen op dezelfde manier "concentreren" als strikte inteelt zal doen; echter, het is een geleidelijker proces dan inteelt. Inteelt treedt op wanneer twee zeer naaste familieleden met elkaar worden gefokt: moeder met zoon, vader met dochter, of nestgenoten met elkaar. Uitkruising treedt op wanneer twee op het oog niet-verwante honden met elkaar worden gefokt. Omdat de meeste rassen een relatief kleine genenpoel hebben, kan een uitkruising worden beschouwd als het fokken van honden die binnen vier, vijf of zes generaties niet verwant zijn.
Genetische Ziekte en Coefficient van Inteelt (COI)
- De coefficient van inteelt (COI) is een instrument dat wordt gebruikt om de kans te bepalen dat een bepaald gen van een bepaalde voorouder afkomstig is. Zoals uitgelegd op Dog Breeders Net, zouden twee honden die volledig niet-verwant zijn puppy's produceren met een COI van nul. Echter, een paring van broer met zus zou resulteren in een COI van slechts 50 procent, niet 100 procent, zoals men zou verwachten, zolang de ouders van de broers en zussen niet-verwant zijn. Het zou veel generaties van paringen van broer met zus duren voordat de COI 100 procent zou bereiken. Hoewel het het beste is om de COI zo laag mogelijk te houden, legt Dr. Battaglia uit dat "dit gunstig en nadelig kan zijn, maar het zal geen genen veranderen of creëren of ongewenste genen. Het zal alleen die blootleggen die worden gedragen door de vader en moeder door [de genen uniformer te maken]."
Nestgenoten fokken
- Zoals hierboven te zien is, zal er dan niets bijzonders voortkomen uit één generatie van het fokken van broer met zus. Er kan een iets grotere kans bestaan op een geboorteafwijking of genetisch probleem, mocht een dergelijk probleem al bestaan in de bloedlijn die wordt verfijnd; echter, het is ook mogelijk dat het omgekeerde waar zou zijn. In de handen van een ervaren en deskundige fokker kan inteelt een waardevol instrument zijn dat de genetische gebreken onthult die aanwezig zijn in zijn of haar bestand, die vervolgens kunnen worden verminderd of uitgeschakeld door selectief lijnfokken.
De waarheid over "Hybride Kracht" bij honden
- Omdat alle hondenrassen tot dezelfde soort behoren, bestaat er geen echte hybride kracht wanneer rassen worden gemixt. In feite worden genetische gezondheidsproblemen moeilijker te traceren en kunnen ze onverwacht opduiken in toekomstige generaties. Donna Noland, schrijvend voor "The Dog Press," citeert een artikel dat 102 genetische problemen identificeert die kunnen opduiken bij gemengde ras honden. Als voorbeeld, als een collie die progressieve netvliesatrofie (PRA) en heupdysplasie draagt, paren met een Duitse Herder met een milde mate van heupdysplasie, zullen die puppy's een kans hebben om PRA te dragen. Als broers en zussen van hetzelfde nest paren, is er een kans dat de puppy's die uit die fok voortkomen, dan een grotere kans hebben om daadwerkelijk PRA te hebben, alsook verschillende graden van heupdysplasie te vertonen. Het is dan ook duidelijk dat als er enige hybride kracht bestaat bij honden, dit een zeer beperkt effect heeft in de loop van de tijd, en als inteelt aanwezig is in een populatie van gemengde ras honden, kan het hetzelfde schadelijke effect hebben dat wordt gevonden bij inteelt pedigree honden met verschillende graden van heupdysplasie.
