Elke Yorkie die gefokt zal worden, moet voldoen aan de rasstandaard en volledig vrij zijn van aangeboren afwijkingen, zoals luxating patella, hypothyreoïdie en cardiomyopathie. Dit voorkomt de overdracht van slechte genen die de Yorkie genenpoel zouden verontreinigen, evenals het produceren van ongezonde puppy's. Bovendien moet je de hond testen op bacteriële infecties en brucellose, aangezien deze tijdens de zwangerschap op de puppy's kunnen worden overgedragen. De dekreu moet ook een schoon gezondheidsbewijs hebben, en de eigenaar van de dekreu moet in staat zijn een verklaring van een dierenarts daarover te overhandigen.
De grootte van de hond is ook een factor, aangezien elke hond die minder dan 5 lbs weegt, niet als geschikt voor fokken wordt beschouwd en potentieel kan sterven tijdens het werpen. Elke gerenommeerde fokker zal weten dat er zoiets als een "Teacup Yorkie" niet bestaat--een volgroeide Yorkie zou 5 tot 7 lbs moeten wegen, en alles minder wordt beschouwd als een defect.
Paring
- Zodra de dekreu is gekozen en beide honden zijn beoordeeld als goede kandidaten voor fokken, wordt timing een factor. Teefjes krijgen een of twee keer per jaar de loop. De eerste fase, proestrus, wordt gekenmerkt door zwelling van de vulva, verminderde eetlust en menstruatiebloeding. Proestrus kan van vier tot twintig dagen duren.
De volgende fase, estrus, wordt gekenmerkt door een lichtere afscheiding van de vulva en de bereidheid van de hond om bereden te worden. Dit is het juiste moment om de dekreu en de teef te laten paren, en kan tot 13 dagen duren. De volgende fase heet diestrus, waar de menstruatieafscheiding volledig stopt. Als de paring succesvol was, zal de teef haar zwangerschap beginnen.
Vroege zwangerschap
- Als er een zwangerschap heeft plaatsgevonden, zal de vulva niet terugkeren naar de oorspronkelijke grootte vóór de paring, maar zal enigszins gezwollen blijven. Zwangerschap duurt ongeveer negen weken, en er mag geen zichtbare afscheiding van de vulva zijn. Enige afscheiding van de vulva vereist een bezoek aan de dierenarts, aangezien dit een teken kan zijn van miskraam, pyometra of endometriose, alle aandoeningen die het leven van de hond kunnen bedreigen.
De zwangere Yorkie heeft een zeer hoogwaardig dieet nodig, evenals een krachtig bewegingsprogramma om haar in conditie te houden voor het werpen. Omdat de Yorkie een kleine hond is, kunnen bevalling en geboorte zeer zwaar voor haar lichaam zijn, en ze moet in de best mogelijke conditie zijn voorafgaand hieraan.
Late zwangerschap
- Rond de vijfde week zal de hond beginnen met het tonen van tekenen van zwelling rond haar midden, en haar tepels zullen beginnen te donkeren. Op dit moment moet je haar ongeveer 25 procent meer voeren, aangezien de puppy's beginnen haar energie en voedingsvoorraden te verputten. Vraag de dierenarts om aanvullende vitamines op dit moment. Tijdens week zes, verhoog haar dieet met nog eens 25 procent, en verdeel haar voer over twee dagelijkse maaltijden. Op week zeven, hoewel ze meer zal slapen, moet je haar dieet nog eens met 25 procent verhogen om het groeiende tempo van de puppy's bij te benen, wat in dit stadium snel is.
Week acht is de tijd om te beginnen met het voorbereiden op de bevalling. Bereid een gebied voor voor de geboorte van de puppy's, en introduceer de zwangere hond geleidelijk aan dit gebied en laat haar zich comfortabel voelen. Het gebied moet privé, warm (ongeveer 85 graden) en zacht zijn, en moet een werpkist bevatten waar de puppy's in geboren kunnen worden. De werpkist is nuttig omdat het een "hol" biedt voor de moeder en de puppy's bij elkaar houdt. Dit is ook de tijd om het dieet met nog eens 25 procent te verhogen en het voer over drie dagelijkse maaltijden te verdelen. Beweging moet minder intensief maar vaker zijn, en je moet de rectale temperatuur van de hond twee keer per dag meten. Een normale temperatuur is 100 tot 101. Een hoge temperatuur kan op een infectie duiden; raadpleeg onmiddellijk de dierenarts. Een lagere temperatuur van ongeveer 98 graden duidt op aanstaande bevalling binnen acht tot 24 uur.
Bevalling en geboorte
- De hond zal over het algemeen alle voeding en water weigeren bij het begin van de bevalling. Dit is een cruciale tijd, en de hond mag niet langer dan een paar minuten alleen gelaten worden totdat het laatste puppy is geboren en succesvol ademt. Vaak heeft de hond assistentie nodig bij de geboorte van de puppy's, en verwaarlozing van de eigenaar kan leiden tot de dood van zowel de hond als de puppy's. Naarmate de tijd nadert, zal de hond onrustig en geagiteerd worden en vaak rondcirkelen. Binnenkort zal ze weeën krijgen elke acht tot tien minuten. Wanneer de weeën zichtbaar worden, verplaats de hond naar de werpkist.
Wanneer de weeën ongeveer een minuut uit elkaar komen en de hond haar staart bij elke wee optilt, is het eerste puppy onderweg. Er zal een spuitje smeringsvocht zijn, en een deel van het puppy zal zichtbaar zijn in de vaginale opening. Veel eerste puppy's zijn stuitgeboorten, wat het zeer moeilijk maakt voor de moeder om te bevallen. Als het puppy lijkt te komen met de staart voorop, is het nuttig om het puppy zachtjes vast te houden om te voorkomen dat het terug glijdt totdat de geboorte is voltooid. Volgende puppy's zullen over het algemeen gemakkelijker komen, hoewel er een vertraging kan zijn van tot een uur tussen elk van hen.
Onmiddellijk na de geboorte
- Zodra de puppy's geboren zijn, zorg ervoor dat de moeder de navelstreng afkauwt en de ademhalingswegen vrijmaakt door de placenta van het gezicht van het puppy te likken. Als ze dat niet doet, is het aan jou om dit te doen met behulp van een warme, zachte, vochtige doek. De nieuwe moeder moet ook elk puppy laten drinken terwijl ze de rest bevalt. Zorg ervoor dat alle puppy's toegang hebben tot een tepel, en plaats zachtjes eventuele puppy's die verdwaald lijken.
Na de geboorte is een bezoek aan de dierenarts op zijn plaats om ervoor te zorgen dat alle puppy's zijn geleverd. De nieuwe moeder moet onmiddellijk beginnen met drinken en voor haar pups zorgen, maar je moet te allen tijde aanwezig zijn om in te springen indien nodig. Laat de nieuwe moeder en pups de eerste 10 dagen helemaal niet alleen.
