Anatolische herders zijn een van de oudste hondenrassen die bestaan. Oorspronkelijk gefokt als kuddebewakers in het ruwe Turkse terrein, behoudt de Anatolische herder nog steeds die beschermende instincten en worden ze vaak aangetroffen bij het toezicht houden op schapen en geiten. Het ras heeft onlangs een niche gevonden als een uitstekend gezinsgezelschap, hoewel ze zeer territoriaal kunnen zijn. Het fokken van Anatolische herders kost tijd en toewijding, maar een nest gezonde puppy's is de moeite waard.
Benodigdheden
- Werpkist
- Handdoeken of dekens
- Warmtekussen
- Thermometer
Instructies
- Plan een afspraak om je teef te laten onderzoeken door je dierenarts. Anatolische herders zijn vrij gezonde honden, maar zijn nog steeds gevoelig voor genetische aandoeningen zoals heupdysplasie en maaltorsie. Je dierenarts zal haar een grondig onderzoek geven om ervoor te zorgen dat ze in optimale fokconditie is en vrij van ziekten die op haar puppy's kunnen worden overgedragen.
- Selecteer een dekreu die je teef aanvult. De ideale Anatolische herder is een hoge, sterke hond met een rechte rug en sterke bottenstructuur. Bijvoorbeeld, als je teef een lichte bottenstructuur heeft, zal een reu met een zwaarder frame haar goed aanvullen en kan helpen de bottenstructuur van het nest als geheel te verbeteren.
- Bepaal wanneer je teef in de loop zal gaan. De meeste vrouwelijke Anatoliërs zullen hun eerste loopcyclus hebben rond 1 jaar oud en zullen elke zes tot acht maanden in de loop gaan. Anatoliërs zijn meestal ongeveer drie weken in de loop, met de vruchtbaarste periode rond dag 12 van haar cyclus.
- Plaats de reu en de teef samen rond dag 10 en elke dag daarna tot dag 15. Als je teef bereid is, zal ze zeer speels met de reu overkomen en haar achterste naar hem toe draaien en hem toestaan haar te berijden en paring zal plaatsvinden. Als een van de honden ongeïnteresseerd of agressief lijkt, scheid ze dan en probeer het de volgende dag opnieuw.
- Bel je dierenarts om een follow-up afspraak te plannen om te bepalen of de paring een succes was. Ongeveer 25 dagen na paring zal je dierenarts de hartslagen van eventuele potentiële puppy's kunnen detecteren en een röntgenfoto kan worden gemaakt na dag 45 om je een nauwkeurig aantal te geven van hoe groot het nest zal zijn.
- Stel je werpkist op in een rustig, laag verkeersgebied van je huis. Anatolische herders dragen ongeveer 63 dagen, dus stel je werpgebied op minstens een week vóór de geboortedatum op om je teef de tijd te geven om aan haar nieuwe omgeving te wennen. Een grote, plastic kinderzwembad bekleed met een paar oude handdoeken of dekens is een uitstekend alternatief voor dure winkelwerpkisten.
- Houd je teef nauwlettend in de gaten naarmate de geboortedatum nadert, en begin met het tweemaal per dag meten van haar temperatuur om de bevalling te helpen voorspellen. De normale temperatuur van een vrouwelijke hond is 101 graden, en deze zal met ten minste één volledige graad dalen binnen 24 uur na de bevalling. Naast een temperatuurdaling, zul je cirkel- en nestgedrag opmerken, evenals een afkeer van eten naarmate de bevalling nadert.
- Houd je teef nauwlettend in de gaten wanneer ze begint met bevallen. Je zult de spieren van haar buik aanspannen en ontspannen zien terwijl ze weeën ervaart, en het eerste puppy zou binnen 30 minuten na het begin van de bevalling geboren moeten zijn. Anatolische herders zijn grote honden en hebben de neiging om zeer weinig complicaties tijdens de geboorte te hebben, maar bel je dierenarts als er een vertraging van meer dan een uur is tussen de puppy's.
- Leg een warmtekussen in de werpkist en zet het op laag, en verplaats de nieuwe puppy's op het kussen om te voorkomen dat ze verkouden raken terwijl je teef klaar is met bevallen. Ze zal de blaas en navelstreng van elk puppy breken nadat ze geboren is, en ze zal elk puppy schoonlikken. Anatolische herders zijn vaak zeer beschermend, dus geef je teef voldoende tijd om een band met haar puppy's op te bouwen.
