Pomeranians zijn een klein hondenras, meestal minder dan zeven pond wegende en minder dan 12 inch hoog bij volwassenheid. Dit ras wordt over het algemeen niet aanbevolen voor huizen met kleine kinderen vanwege hun grillige aard. Echter, met de juiste training en omgang, kunnen deze honden en kinderen vreedzaam samenleven.
Juiste introducties
- Wanneer je een puppy of een volwassen Pomeranian in een nieuw huis brengt, is het noodzakelijk dat de hond alle nieuwe leden van zijn "roedel" of gezin ontmoet. Deze introducties moeten plaatsvinden in een rustige kamer om de hond niet te verschrikken. Kinderen mogen de Pomeranian nog niet hanteren. Het kan tijd kosten, vooral voor een oudere Pomeranian, om kinderen te accepteren.
Kinderen leren
- Pomeranians zijn zo klein dat veel kinderen ten onrechte denken dat ze speeltjes zijn. Kinderen mogen nooit alleen met een hond worden gelaten en moeten de juiste vaardigheden voor het hanteren van honden leren; het trekken aan oren, staart en vacht moet ten zeerste worden ontmoedigd. De hond alleen laten wanneer het eet is een ander belangrijk punt dat benadrukt moet worden, aangezien veel Pomeranians agressief kunnen worden als ze worden gestoord tijdens het eten.
Omgaan met gedragsproblemen
- Als een hond naar een kind snapt of als het kind onnodig ruw is met de hond, is het cruciaal om het probleem onmiddellijk aan te pakken. Een hond mag nooit worden toegestaan om naar een mens te snappen en kinderen mogen de hond niet verkeerd hanteren. Streng maar vriendelijke training zal helpen dat beide tot een begrip komen en een vriendschap ontwikkelen. Als de Pomeranian op enig moment agressief lijkt tegenover kinderen, moet het worden verplaatst naar een huis zonder kinderen.
Andere overwegingen
- Volwassen honden, met name Pomeranians die in het verleden niet om kinderen zijn geweest, zullen veel tijd nodig hebben om zich aan hun nieuwe situatie aan te passen. Puppy's doen het over het algemeen beter als ze goed worden behandeld en kinderen goed worden geleerd. Reddingshonden kunnen extra stress ervaren wanneer ze in huizen met kinderen worden geplaatst en moeten veel tijd en hun eigen ruimte krijgen om zich aan hun nieuwe huizen aan te passen.
