Een hond redden kan een van de meest lonende ervaringen van een leven zijn, maar het brengt aanvankelijk wat werk met zich mee. Hoewel er veel gezonde, wel aangepaste honden in asielen zijn die om redenen zoals verhuizing van de eigenaar zijn afgegeven, kunnen sommige hun eigen problemen met zich meebrengen. Een nieuwe eigenaar weet misschien niet van het verleden van zijn nieuwe pup, en het herkennen van gedragssignalen kan de eerste stap zijn naar een gelukkige relatie.
Gerelateerd aan ziekte
- Hoewel de meeste asielen ervoor zorgen dat hun dieren vrij zijn van wormen, vlooien en andere parasieten voordat ze worden geadopteerd, is er altijd de kans dat een onzichtbare ziekte onopgemerkt blijft. Dit kan leiden tot vijandig ogend gedrag van de kant van de hond, die eigenlijk alleen probeert pijn te communiceren. Oudere of middelbare honden kunnen vroege stadia van artritis of andere progressieve aandoeningen hebben die ongediagnosticeerd kunnen blijven. Ruw spelen of zelfs de hond met een voet opzij duwen kan een pijnflits veroorzaken die de hond kan laten knorren of bijten. Wanneer het ongewenste gedrag geassocieerd wordt met het aanraken van de hond, sluit dan een medisch probleem niet uit dat verlicht kan worden met een bezoek aan de dierenarts.
Voedselbezitterigheid
- Het is niet ongebruikelijk dat een geredde hond bezitterigheid toont als het om voedsel gaat. Honden die zijn verhongerd, ondervoed of gedwongen zijn hun voedsel met anderen te delen, kunnen defensief worden als het om mensen of dieren in de buurt gaat wanneer ze eten. Sommige uitingen zijn zichtbaar, zoals knorren of bijten. Meer discreet is de hond die stopt met eten als iemand voorbij loopt; wanneer de indringer weggaat zonder de hond aan te spreken, kan de hond de behoefte hebben om zijn voedsel te beschermen. Dit kan leiden tot een escalatie in gedrag, waardoor het mogelijk is dat de bezitterigheid van de hond in de loop van de tijd erger lijkt te worden.
Mishandeling
- Het gedrag van een eerder mishandelde hond kan zich op verschillende manieren uiten. Sommige honden worden angstig voor mensen en kruipen bij elkaar uit angst om geslagen of getrapt te worden. Zachte, liefdevolle zorg en de hond de tijd geven om zich op zijn eigen tempo op zijn gemak te voelen, kan veel doen om deze angst te elimineren, maar de hond kan angstig en voorzichtig blijven rond vreemden. Sommige honden zullen angst vertonen voor bepaalde dingen; als ze voortdurend met een bezem zijn geslagen, kunnen ze bang zijn voor dat voorwerp. Het gevaarlijkste gedrag dat geassocieerd wordt met een mishandeld dier is agressie. De meeste reddingsorganisaties evalueren honden op agressie, maar gedurende de periode waarin de hond zich aanpast aan zijn nieuwe leven, moet altijd voorzichtigheid worden betracht om de hond gerust te stellen dat hij niets te vrezen heeft.
Onjuiste training
- Veel asielhonden komen uit huizen waar de eigenaren ze onjuist hebben getraind of helemaal geen training hebben gegeven. Diegenen die eerder in puppyfokkerijen werden gehouden, waren doorgaans nooit zindelijk gemaakt en hebben mogelijk extra begeleiding nodig om hen te leren buiten hun behoeften te doen. Kooitraining - wat meestal een effectieve methode is om puppy's zindelijk te maken - kan moeilijk zijn met puppyfokkerijhonden omdat ze gewend zijn om in vervuilde omstandigheden te leven. Andere honden kunnen gedrag behouden waarvoor ze onjuist zijn gecorrigeerd. Wanneer de hond overdag iets vernielt en 's avonds wordt aangepakt, zit er een hiaat tussen het wangedrag en de bestraffing. Sommige reddingshonden hebben mogelijk niet geleerd wat geschikte kauwspeeltjes zijn, maar kunnen met zorgvuldige coaching worden geleerd.
