Inleiding
Vaak gebruikt bij bewakingshonden en als cosmetische vereiste bij bepaalde showrassen, is oorregen de procedure waarbij de grootte van de oren van een hond chirurgisch aanzienlijk wordt verkleind om slap oren te voorkomen.
Vroeg gebruik
- Volgens een artikel uit 2003 van Amy L. Broughton gepubliceerd door het Michigan State University College of Law, geloofden de vroege Romeinen dat oorregen en staartkuisen rabie voorkwam.
Geërfde eigenschappen
- Tijdens de Middeleeuwen en tot het einde van de 1700s geloofden veel mensen dat ze door het kuisen van de staart en oren van een hond, hun nakomelingen met die eigenschappen zouden worden geboren, zei Broughton. Dit was in lijn met Lamarcks theorie van verworven eigenschappen, de voorloper van Darwins theorie van evolutie.
Arbeidsgerelateerde verwondingen
- Honden met lange staarten of slapende oren die werden gebruikt voor jacht, vechten of het bewaken van kuddes, liepen een groter risico op letsel, zei Robert K. Wansbrough, wiens artikel over kuisen werd gepubliceerd in het Australian Veterinary Journal in 1996. Oren werden geknipt om de kwetsbaarheid van een vecht- of jagthond te verminderen.
Hondenshows
- Volgens een paper van Alice Crook, gehost door de World Small Animal Veterinary Association, mogen hondenshows in het Verenigd Koninkrijk onder kennelclubregels die in 1898 zijn vastgesteld, geen dieren met geknipte oren toelaten om deel te nemen. In de Verenigde Staten moedigen standaarden nog steeds aan -- en vereisen soms -- dat bepaalde rassen geknipte oren hebben om te worden getoond.
Debat
- In de late jaren 1990 laaide een debat op over of kuisen wreed was of simpelweg een cosmetische procedure waar de hond niets van zou merken. De American Veterinary Medical Association gaf in 1999 een verklaring uit waarin dierenartsen werden verplicht om huisdierbezitters te informeren over bepaalde risico's die verbonden zijn aan de procedure.
