Over het controleren van vuile oren bij honden
De oren van uw hond zijn meer blootgesteld aan vuil dan u misschien denkt. Oortype, vorm en haardichtheid bepalen hoe gemakkelijk deze irriterende stoffen binnendringen en de oor verlaten. Rechtopstaande oren, zoals die van Duitse Herders en West Highland Terriers, blootstellen het buitenste en middelste oor aan de lucht, waardoor verdamping wordt aangemoedigd of ten minste een uitlaat voor losse deeltjes wordt geboden. Aan de andere kant worden de slapte oren van honden zoals de cocker spaniel of basset hound gemakkelijk vuil omdat hun vorm vuil en vocht vasthoudt, wat leidt tot irritatie en infectie. Het herkennen wanneer uw hond vuile oren heeft is de eerste stap naar goede reiniging en het voorkomen van infectie.
Benodigdheden
Instructies
- Klap het oorlel terug, of controleer de niet-behaarde kant van het buitenste rechtopstaande oor. De huid direct binnenin het oorlel moet glad, roze en enigszins vettig zijn. Ontsteking, roodheid of onaangename geur duiden op infectie of ophoping van vuil in de gehoorgang.
- Richt de zaklamp in het oor van uw hond. De verticale gehoorgang ligt net binnenin het oor, direct na een reeks kleine, beschermende, golvende spieren. Dikke afscheiding, donkere, wasachtige ophoping of bloeding duidt op de aanwezigheid van verontreinigende irriterende stoffen of infectie.
- Aai het haar in het oor met een wattenstaafje en onderzoek het oppervlak op bloed, donkere afscheiding of zware wasophoping. Het donkere, lange oorhaar van honden zoals poodles maakt vuil, puin en infectiegerelateerde afscheiding moeilijk te zien. Een snelle veeg tegen een wit wattenstaafje zal elk vuil in de oren van uw hond onthullen.
