Huisdieren
Huisdieren
Elke hond heeft een eigen natuurlijke geur. Deze hoeft echter niet onaangenaam of overheersend te zijn. Volgens veel dierenartsen worden de meeste hondenlichaamsgeuren veroorzaakt door gisten, bacteriën of overtollig vet op de huid van de hond. Andere bronnen van geur zijn infecties van de mond of oren en darmgassen. Gelukkig kan een hondenbezitter deze en andere geuren voorkomen door een relatief eenvoudige verzorgingsroutine te volgen en te weten wanneer de hond naar de dierenarts moet voor medische behandeling.
Neem je hond regelmatig mee naar de dierenarts voor controles. Vroege detectie en behandeling van ziekten verminderen nare geuren die door infecties worden veroorzaakt.
Borstel de vacht van je hond vaak, minstens één keer per dag en vaker in de zomer. Borstelen verwijdert geurveroorzakend vet en andere stoffen uit de vacht van de hond.
Wash je hond regelmatig. Overleg met je dierenarts hoe vaak je je hond moet wassen, omdat sommige rassen vaker moeten worden gebad dan andere, afhankelijk van de hoeveelheid vet die de huid produceert. Cocker- en Springer Spaniels produceren bijvoorbeeld meer vet dan andere rassen en hebben vaker baden nodig om te voorkomen dat vet op hun huid ranzig wordt. Minder actieve honden hebben minder vaak een bad nodig. Kies een milde, geurloze shampoo, omdat honden de geur van de shampoo proberen te verhullen. Honden wentelen in vuil en stinkende materialen zoals dode vissen omdat ze aangetrokken worden door deze sterke geuren. Na het shampooën, vooral bij langharige honden, gebruik je een föhn op lage stand om de vacht van de hond volledig droog te maken en om te voorkomen dat muffe geur blijft hangen.
Behandel gist- en bacteriehuidinfecties zodra ze optreden. Tekenen van een gist- of bacterie-infectie kunnen jeuk en een penetrante geur van de huid zijn. Sommige honden krijgen een huidaandoening die seborroe wordt genoemd, wat de geur sterk kan verhogen. Seborroe wordt gekenmerkt door geel-bruine schilfers, meestal op de koten, ellebogen en in de buurt van de oren van de hond. Je dierenarts kan een antibacteriële of antischimmelschampoo voorschrijven, omdat deze resterende geur voorkomen.
Borstel de tanden van je hond wekelijks om geurveroorzakende bacteriën tot een minimum te beperken. Koop en gebruik hondentandpasta of maak een pasta van baking soda en water. Gebruik een kindertandenborstel als je hond groot is, en een rubberen vingerborstel als je hond klein is.
Verwijder vuil en gist uit de oren van je hond door ze elke week schoon te maken met een watenschijfje en een mengsel in gelijke delen van witte azijn, wrijfalcohol en water. Dit vermindert oorinfecties en vermindert potentiële geur. Honden met kwakoren zijn het meest gevoelig voor oorinfecties.
Wash en droog het beddengoed en speelgoed van je hond regelmatig en grondig.
Reinig de water- en voerbakken van je hond elke dag, omdat ze bacteriën bevatten die schadelijk voor de hond kunnen zijn.
Neem contact op met je dierenarts als je geur uit de anale streek van je hond opmerkt; de anaalklieren moeten misschien geleegd of geëxprimeerd worden. Je dierenarts kan de anaalklieren legen, of je laten zien hoe je ze zelf kunt expreseren.