Huisdieren
Huisdieren
Of het nu je pup is of die van de straat, het is frustrerend om een hond te horen blaffen en blaffen en blaffen. Wanneer een hond blaft, vertelt hij je iets. Hij kan je waarschuwen voor de aanwezigheid van een vreemdeling, vragen om een potjeplas of verveling of frustratie uiten.
Afhankelijk van de situatie kan het wreed zijn om je pup "uit te laten blaffen." De ASPCA noemt verschillende redenen voor blaffen. Sommige, hoewel onaangenaam, zijn niet onprettig voor de hond. Dit omvat alarmblaffen, zoals wanneer de briefbezorger bij het huis komt; aandachtzoekend blaffen, dat je kunt horen wanneer Bubba wil spelen; begroetingsblaffen, zijn manier om te zeggen dat hij blij is dat je thuis bent; territoriaal blaffen, geactiveerd door andere mensen of dieren in het territorium van je pup; en sociaal gefaciliteerd blaffen, opgewekt door het geluid van andere honden die blaffen. Dit type blaffen is meestal van korte duur en kan worden aangepakt door eenvoudige, consistente training.
De blaf van je hond is zijn stem, en als hij zich niet lekker voelt, kan hij dat door blaffen communiceren. Als Bubba's blaf aanhoudt, moet je een bezoek brengen aan de dierenarts en hem laten onderzoeken. Hij kan pijn hebben die ertoe leidt dat hij zich misdraagt; het negeren van zijn blaf in dit geval kan potentieel gevaarlijke gevolgen hebben. Als hij een fysieke duim omhoog krijgt van de dierenarts, is het tijd om over andere redenen voor zijn blaf na te denken.
De ASPCA identificeert drie typen blaffen die overdreven van aard zijn: dwangmatig blaffen, frustratie-geïnduceerd blaffen en afzonderingsangstblaffen. Hoewel ze Bubba niet per se pijn doen, geven ze aan dat hij een basisbehoefte heeft die niet vervuld is. Het negeren van dit type blaffen is niet wreed in de zin dat hij wordt mishandeld, maar het is moeilijk voor de hond en iedereen die in gehoorafstand van zijn blaf is. Dwangmatige blaffers klinken als een kapotte plaat en lopen vaak heen en weer op dezelfde plek. Gefrustreerde blaffers geven uiting aan hun frustratie wanneer ze in een situatie zitten die ze niet leuk vinden, zoals vastgebonden zijn. Honden met afzonderingsangst gedragen zich slecht als ze alleen gelaten worden, vaak bezig met ander gedrag zoals lopen, vernieling of somber zijn.
Er is geen reden om een hond te laten blaffen, zelfs als het niet technisch wreed is. Als Bubba een overmatige blaffer is en een schone verklaring van gezondheid van de dierenarts heeft gekregen, zul je de reden voor zijn blaffen moeten bepalen. Vraag jezelf af waar en wanneer het blaffen plaatsvindt; of er een doelwit is, zoals een persoon, een ander dier of een voorwerp; en wat het blaffen triggert. Soms is het een relatief eenvoudige oplossing, zoals Bubba niet de hele dag buiten vastbinden. In sommige gevallen zullen meer beweging en interactie met jou binnen en buiten het huis hem kalmeren. Het verwijderen van de prikkel kan helpen: bijvoorbeeld, als hij wordt getriggerd door de buurtkat die buiten de glazen deur zit, doe dan de gordijnen dicht. Echter, in complexere gevallen, zoals met afzonderingsangstblaffen, heb je mogelijk de hulp nodig van een gecertificeerd toegepast dierengedragstherapeut om je te helpen de oorzaak van het probleem aan te pakken. De oorzaak van Bubba's blaffen aanpakken zal hem, en je buren, op de lange termijn gelukkiger maken.