Huisdieren
Huisdieren
De tijd om het leven van een geliefd huisdier te vieren is gedurende het hele leven. Maar zoals John Lennon zei, 'Het leven is wat je overkomt terwijl je druk bezig bent met andere plannen.' Dus wanneer het tijd is om de relatie die je had met je speciale wezen te vieren en te gedenken, kun je het moeilijk vinden om de juiste muziek voor een ceremonie te vinden. Liedjes geschreven voor verloren liefdes en menselijke afscheidsgenoten, wanneer in de context van de liefde tussen een metgezelsdier en zijn gezin, werken zeer goed.
Neem, bijvoorbeeld, Eric Claptons 'Tears in Heaven.' Dit liedje was geschreven voor zijn 4-jarige zoon die van een balkon op de 53e verdieping in Manhattan viel. Iedereen die ooit een geliefde heeft verloren, begrijpt hoe je zo afgeleid kunt zijn door het tragische verlies, dat je je voelt alsof je op een andere plek bent, op zoek naar hen. Uiteindelijk weet je dat je niet 'hier in de hemel' thuishoort en erkent het tijd is om terug te keren naar de realiteit. De langzaam, beangstigende melodie maakt het een perfect liedkeuze voor een huisdiergedenkteken.
Liedjes geschreven door liedschrijvers die het leven en de relaties van honden en mensen begrijpen en vieren, zijn over het algemeen uptempo. Enkele hebben echter de langzame melodieën en helende teksten om ze geschikt te maken voor een huisdiergedenkteken. 'I Love My Dog' van Cat Stevens is een herinnering aan de voorwaardeloze liefde tussen een persoon en zijn hond. 'Old Blue,' zoals gezongen door Joan Baez, is een beetje minder droevig en de teksten zullen gemakkelijk bij je aanslaan. Een oude tranentrekker uit de jaren 70, 'Shannon' van Henry Gross, beschrijft het verlies van een hond die 'uit zee is gedreven,' wat een metafoor zou kunnen zijn voor het hiernamaals. Een beetje vrolijker liedje, geschikt voor de afsluiting van een ceremonie, is John Hiatt's 'My Dog and Me.'
De Ieren staan bekend om hun vaardigheid in het schrijven en hun ervaring met verlies. Als je niet vastzit aan een liedje over een specifiek type huisdier, is er een scala aan liedjes waarmee iedereen die aanwezig is zich kan identificeren. Ierland brengt ons 'Danny Boy,' van Frederic Weatherly; 'Lost,' van Salmon's Leap; en 'Only Time,' van Enya. Ze zijn prachtig mooi en ontroerend in hun uitdrukkingen van verdriet en verlies als een deel van het leven.
Linda Ronstadts 'Goodbye My Friend' is een prachtig geschreven liedje over echt loslaten. En terwijl Karen Carpenters uitvoering van 'Bless the Beasts and the Children' niet specifiek over afscheid nemen gaat, viert het de band tussen dier en mens door ons eraan te herinneren dat 'in deze wereld ze geen keuze hebben, ze geen stem hebben' en heeft een melodie die gemakkelijk voor een treurmars zou kunnen doorgaan. Kristen Chenoweths 'Borrowed Angels' helpt ons te onthouden dat iedereen maar een ogenblik hier in dit leven is. 'Bright Eyes,' van Art Garfunkel, beschrijft droevig het licht van het leven dat uit de heldere ogen van een geliefde vervaagt. Ten slotte, Barbra Streisands 'Memory' uit de musical 'Cats' is prachtig geschreven proza over wedergeboorte.