Huisdieren
Huisdieren
De microchip is een van de grootste technologische hulpmiddelen om verloren of gestolen huisdieren terug te brengen naar hun eigenaren. Zo waardevol ze ook zijn, GPS microchips zijn momenteel niet commercieel beschikbaar vanwege de beperkingen van de huidige technologie.
De typische huisdieridentificatiechip is een minuscuul apparaat gemaakt van silicium en andere inerte, biokompatibele materialen die niet-giftig en hypoallergene zijn, geïmplanteerd in het vlees tussen de schouderbladen van een hond. Volgens VetInfo.com gebruiken deze chips "radio frequency identification (RFID) technologie [die] niet actief informatie uitzendt." Deze chips hebben geen batterijen, dus ze duren de levensduur van het dier zonder vervanging.
Microchips zijn een betaalbare methode om veel, zo niet de meeste honden permanent te identificeren. Hoewel enige ongemak betrokken is bij het proces, is het kort van duur, vergelijkbaar met een gewone vaccinatie. Microchips kunnen niet verwijderd of gewijzigd worden. Echter, niet alle asiels hebben microchip lezers die de informatie op alle soorten chips kunnen lezen. Daarnaast, op zeldzame gevallen kunnen microchips migreren van hun implantatielocatie, wat ze moeilijk vindbaar en leesbaar maakt. De hondeneigenaar moet de chipinformatie ook registreren bij een herstelservice om het van enig nut te zijn bij het terugvinden van de hond als hij verloren of gestolen is.
Verschillende onafhankelijke huisdier herstelorganisaties bestaan in de Verenigde Staten, elk gebruikt een ander merk microchip. Zowel de American Kennel Club als de Canadian Kennel Club hebben microchip registerdiensten; Canadese chips verschillen van die in gebruik in de Verenigde Staten.
De LandAirSea website legt uit dat, "De meeste GPS tracking halsbanden voor honden gebruiken een combinatie van satelliet en cellulair technologie genaamd Assisted Global Positioning System (A-GPS). De positie van de hond kan gelocaliseerd worden op een computer, een mobiele telefoon met internetmogelijkheden, of via het huisdier locatie register. Echter, veel GPS halsbanden zijn te bulk voor veel kleine honden."
Gewone RFID microchips worden vaak aangeduid als "GPS microchips." Hoewel zo'n apparaat in de toekomst beschikbaar kan komen, is de huidige technologie te beperkt om een GPS apparaat te creëren dat zowel langdurig als klein genoeg is om onder de huid van een hond geïmplanteerd te worden.