Feiten vs. fictie
Pitbulls zijn niet meer geneigd aan te vallen dan andere rassen. Door negatieve pers worden ze onterecht als 'gevaarlijk' gelabeld. Verschillende factoren, sommige los van het ras, dragen bij aan aanvalsgedrag.
Statistiek in perspectief
- VS: >4,5 miljoen hondenbeten/jaar, 10-20 dodelijk (Humane Society).
- Pitbull-statistieken met korrel zout: als een gemeente 30 poedels maar 100 pitbulls heeft, zullen pitbull-cijfers hoger liggen puur door verhouding.
Factoren die bijdragen aan agressie
Ongecastreerde reuten
- 28 pitbulls dodelijke aanvallen 2000-2001 (Louisiana SPCA). 26 reuten, 21 ongetcastreerd. 1 beschermde een läufige teef.
Slechte opvoeding
- Eigenaren kiezen 'gevaarlijke' rassen voor bescherming, maar trainen slecht of bewust agressief. Slechte training/socialisatie leidt tot agressie – bij ELK ras.
Leefkwaliteit
- Ziekte/pijn verhoogt angstagressie. Hond die familieleden is (niet de hele dag geketend buiten) = minder agressie.
Mishandeling
- Gemishandelde honden of honden die leren dat agressie normaal is, vallen vaker aan.
Wat wetgeving en eigenaren kunnen doen
- Rasneutrale wetgeving: Focus op gedrag/eigenaar, niet ras.
- Verplichte castratie/sterilisatie voor niet-fokhonden.
- Vroege socialisatie en positieve training.
- Toezicht bij kinderen.
- Meld mishandeling.
Conclusie: Niet het ras, maar opvoeding, omstandigheden en eigenaarschap bepalen of een hond aanvalt. Verantwoord eigenaarschap is de sleutel.
Met betrekking tot honden
