Oorinkorting is een chirurgische ingreep die is ontworpen om het fysieke uiterlijk van een hond te veranderen door de vorm en grootte van de oren te wijzigen. Het is strikt een cosmetische ingreep zonder medische voordelen en is behoorlijk controversieel. De American Kennel Club ondersteunt het recht van huisdierbezitters om de oren van hun hond te laten inkorten. Andere organisaties, waaronder de American Veterinary Medical Association, beschouwen oorinkorting als wreed en onmenselijk en geloven dat het verboden zou moeten worden.
Als oorinkorting wordt gekozen, moet het alleen worden uitgevoerd door een dierenarts, onder aseptische omstandigheden met juiste anesthesieprotocollen en adequate pijnbestrijding. Het is geen ingreep die door een leek zou moeten worden uitgevoerd.
Benodigdheden
- Pre-anesthetica
- Anesthetica
- Pijnstillende medicijnen
- Chirurgische mutsen, maskers
- Steriele chirurgische set met schaar, hemostaten, scalpel, jas, handschoenen
- Elektrocauter-eenheid (optioneel)
- Hechtdraad
Instructies
- Verkrijg een grondige medische geschiedenis van de puppy. Elke aanwijzing van eerdere of huidige ziekten moet worden opgemerkt en kan omvatten: lusteloosheid, eetlustverlies, hoesten, niezen, tranende ogen, loopneus, braken of diarree.
- Voer een grondig lichamelijk onderzoek uit om de gezondheid van de hond te waarborgen. Het lichamelijk onderzoek moet evaluatie omvatten van ogen, oren, mond, hart, longen, lymfeklieren, huid, externe geslachtsdelen, bewegingsapparaat en zenuwstelsel. Vitale functies zoals ademhalingsfrequentie, hartslag en temperatuur moeten worden opgemerkt. Eventuele afwijkingen moeten aanleiding geven tot overweging of de afwijking risico's met zich meebrengt voor het huisdier wat betreft anesthesie en chirurgie.
- Premediceer de puppy ongeveer 10 tot 20 minuten voor de operatie met passende medicijnen zoals butorphanol, buprenorfine, morfine, hydromorfon, diazepam of medetomidine. Zodra de puppy ontspannen en rustig is, plaats dan een intraveneuze katheter (een naald die in een ader wordt geplaatst). Induceer anesthesie met medicijnen zoals ketamine, diazepam, medetomidine of propofol, intraveneus toegediend. Intubeer de puppy met een endotracheale buis (een buis die in de luchtweg wordt ingebracht). Plaats hem op een inhaalgas-anesthesie zoals isofluraan of sevofluraan om anesthesie gedurende de chirurgische procedure te handhaven. Aanvullende zuurstof moet ook worden toegediend.
Het exacte anesthesieprotocol varieert afhankelijk van de voorkeuren en ervaring van de chirurg en de fysieke toestand van de patiënt.
- Controleer de vitale functies van de puppy gedurende de chirurgische procedure. Een chirurgische technicus of assistent moet parameters controleren, waaronder ademhalingsfrequentie, hartslag, hartslagritme (met behulp van een elektrocardiogram of EKG), bloeddruk, zuurstofsaturatie van het bloed (met behulp van pulsoximetrie), hoeveelheid koolstofdioxide die wordt uitgeademd (met behulp van een end-tidal koolstofdioxide monitor) en temperatuur.
- Bereid de puppy voor op de operatie door een chirurgische technicus of assistent alle haren van de oren te laten scheren, de huid te reinigen met een chirurgisch schroopoplossing, de puppy naar de chirurgische ruimte te vervoeren en watten of gaasjes te gebruiken om een laatste laag chirurgisch desinfecterende oplossing op de oren aan te brengen.
- Draag een chirurgische muts en masker. Bereid je voor op de operatie door beide handen en armen te schrobben met een chirurgisch schroopoplossing en een steriele borstel. Draag een steriele chirurgische jas en handschoenen. Laat een technicus de jas vastbinden.
- Gebruik een steriele chirurgische marker om de oren te markeren waar de sneden moeten worden gemaakt. De vorm van het oor wordt bepaald door de rasstandaard en varieert van ras tot ras. Gebruik steriele schaar of een steriele scalpel om de incisies te maken, beginnend aan de voorkant van het oor en werkt naar de achterkant. Meet beide oren voor en na de inkorting om er zeker van te zijn dat ze gelijk zijn en dezelfde inkorting hebben ontvangen. Controleer bloeding door steriele hemostaten te gebruiken om bloedende vaten af te knel en te hechten, of door de bloedende vaten te cauteriseren. Hecht de wondranden met een continu patroon dat langs de gehele snijrand van het oor loopt, of individuele hechtingen die op regelmatige afstanden langs de gehele snijrand van het oor worden geplaatst.
- Stop het inhaalgas-anesthesie ongeveer vijf tot 10 minuten voor het voltooien van de operatie. Blijf de vitale functies van de puppy controleren gedurende de herstelperiode. Verwijder de endotracheale buis zodra de puppy zijn slik-/braakreflex herwint en weer begint te slikken. Zodra de puppy is hersteld van het anesthesiemiddel, kan de intraveneuze katheter worden verwijderd.
- Blijf gedurende enkele dagen na de chirurgische procedure medicijnen toedienen om pijn te bestrijden. Pijnmedicatie-opties omvatten niet-steroïde anti-inflammatoire medicijnen zoals carprofen, meloxicam, deracoxib en etodolac. Opiaatmedicijnen zoals tramadol en buprenorfine zijn andere opties. Hechtingen moeten uit de oren worden verwijderd na 10 tot 14 dagen. De oren moeten na de operatie worden getapet om ze rechtop te laten staan.
Met betrekking tot honden
