Huisdieren
Huisdieren
Oorinkorten en staartdokken zijn twee controversiële vormen van hondenchirurgie. Hoewel oorinkorten wordt genoemd in veel rasstandaarden voor showhonden, heeft de American Veterinary Medical Association onlangs zijn officiële standpunt over inkorten veranderd, waarbij het stelt dat het nu inkorten dat uitsluitend voor cosmetische doeleinden wordt gedaan, afwijst. Vanwege zijn controversiële aard zullen verantwoordelijke hondenbezitters alleen veilige en professioneel uitgevoerde chirurgie zoeken van gekwalificeerde dierenartsen die inkorten niet op ethische gronden afwijzen.
Veel mensen betwijfelen de ethiek van het inkorten van de oren van een hond. Omdat de ethiek van oorinkorten vaak in twijfel wordt getrokken, zal de verantwoordelijke hondenbezitter altijd de diensten van een gelicentieerde dierenarts inroepen om de chirurgie uit te voeren. Chirurgie uitgevoerd door de hondenbezitter, zoals dat uitgevoerd met een schaar of een Exacto-mes, worden universeel als onethisch beschouwd en kunnen zelfs illegaal zijn.
Verschillende rassen hebben verschillende inkortstijlen, gebaseerd op het doel van de inkorting, de stevigheid van het oorleer, de vorm van de schedel van de hond en de uitdrukking van de hond. De hondenbezitter moet de beste stijl bepalen voordat de oren worden ingekort en in staat zijn om deze wens over te brengen aan de dierenarts die de chirurgie uitvoert.
Veterinair technicus Laura Thompson legt uit dat de inkortprocedure tegenwoordig wordt uitgevoerd in een steriele operatiekamer met de hond onder sedatie. Nadat de hond is geïmmobiliseerd, zal de dierenarts het oorleer markeren als leidraad voordat de incisies worden gemaakt. Nadat het oorleer is verwijderd, worden de oren al dan niet gehecht, afhankelijk van de praktijken van die dierenarts. De oren worden vervolgens in oprechte positie getaped (geposteerd) en verbonden en getaped aan de beugel.
Sommige hondenfokkers verkiezen het nog steeds om de oren van hun eigen honden in te korten, uit gewoonte of vanwege hun onvermogen om een dierenarts te vinden die de procedure uitvoert. Omdat ze over het algemeen geen toegang hebben tot anesthesie, verdoofen ze de oren met topische middelen of ijs. Nadat ze de oren hebben gemarkeerd zoals een dierenarts dat zou doen, gebruikt de persoon die de chirurgie uitvoert, gesteriliseerde schaar of een gesteriliseerde hobby mes om het oorleer te knippen.
Scherpe keuken- of hobby scharen zijn het typische instrument van keuze voor het inkorten van oren van kleine honden thuis. Vanwege de aarzelingsvlekken die met een schaar kunnen worden achtergelaten, kunnen mensen die oren inkorten bij middelgrote, grote of reuzenrassen ervoor kiezen om een mes te gebruiken om een gladde rand te vormen. Na de procedure, reinig de wond en bestrooi het met een antiseptisch poeder om het genezen te bevorderen.
Deze procedure, ongeacht de gebruikte hulpmiddelen, brengt de puppy in gevaar voor letsel of dood. Oorinkorten kan een traumatische ingreep zijn en is het beste uit te voeren door een ervaren professional.
Methoden voor oorinkorten zijn sterk veranderd. In tegenstelling tot zeer vroege praktijken, die vaak bestonden uit amputatie aan de wortel met een mes, krijgen de honden van vandaag uitstekende medische en chirurgische zorg, wat veel stress verlicht voor zowel eigenaar als hond tijdens het proces.