Huisdieren
Huisdieren
Naast blaffen, grommen en janken, is het belangrijkste manier waarop een hond communiceert via zijn lichaamstaal. Omdat honden ons niet kunnen vertellen wat ze denken of voelen, moeten we proberen de lichaamstaal van de hond te interpreteren om te bepalen wat we voor de hond moeten doen. Net als wanneer je probeert de lichaamsuiting van een mens te lezen, is het mogelijk om fouten te maken wanneer je probeert de lichaamstaal van een hond te lezen.
Gedomesticeerde honden zijn afstammelingen van wilde wolven. Sinds wolven op aarde zijn, hebben ze constant, zelfs al onbewust, een systeem van communicatie gecreëerd dat zowel lichaamstaal als vocale geluiden omvat. Gedomesticeerde honden hebben zich verder moeten aanpassen aan de mensenwereld door te leren hoe ze bepaalde behoeften kunnen uiten, zoals het gebruik van de badkamer. Zolang mensen honden in hun huizen uitnodigen en ze trainen, zal de lichaamstaal van honden zich blijven aanpassen aan de nieuwe omgeving en verwachtingen.
Omdat een hond zijn hele lichaam gebruikt om te communiceren, moet je letten op de ogen, oren, mond, staart en vacht om de lichaamstaal nauwkeurig te lezen. Het is niet voldoende om gewoon naar één van deze gebieden te kijken en aan te nemen dat je de hond goed leest. Een hond die hijgt, zal over het algemeen niet zijn tanden laten zien. Als je naar zijn vacht en staart kijkt, zul je misschien ontdekken dat de staart stijf is en de vacht overeind staat. Dit zou een ongelukkige hond signaleren.
Honden gebruiken basislichaamstaal op dezelfde manier als mensen. Omdat honden niet het brede scala aan gezichtsuitdrukkingen hebben zoals mensen, gebruiken ze volledige lichaamstaal om te communiceren met andere honden en alle dieren, inclusief mensen, die in de buurt zijn. Voor dieren die lichaamstaal begrijpen, geeft dit hen een idee van de stemming en bedoelingen van de hond. Bijvoorbeeld, een stijf lichaam is een teken van agressie of angst die tot agressie kan leiden. Een ontspannen lichaam signaliseert een gelukkige, vriendelijke hond.
Veel mensen denken dat als een hond zijn staart kwispelt, hij gelukkig is. Dit is onwaar. Een hond zal soms zijn staart kwispelen als hij nerveus is. Wanneer je probeert te bepalen waarom een hond zijn staart kwispelt, moet je letten op de manier waarop hij kwispelt. Een gelukkige kwispeling is een vloeiende beweging van kant naar kant met de staart hoog gehouden. Een zenuwachtige kwispeling is meestal schokkerig en de staart is parallel aan de grond.
Weinig mensen realiseren zich dat honden, net als mensen, proberen hun gevoelens te maskeren. Bijvoorbeeld, als je aan het vangspel bent met je hond en het merkt dat je gelukkig is, zal het spelen en positieve lichaamstaal gebruiken, zelfs als het geen plezier heeft. Honden nemen in de meeste gevallen hun signalen van de mensen om hen heen om te beslissen hoe ze zich voelen. Een hond die in een huis woont waar vechten gebruikelijk is, zal meestal tot volledige onderdanigheid of volledige agressie overgaan.