Huisdieren
Huisdieren
De schnauzer is een vriendelijke gezinshond die goed overweg kan met kinderen en over het algemeen een prettig karakter heeft. Het gedrag en temperament van schnauzers kan echter enorm variëren van hond tot hond, alsof je te maken hebt met heel andere rassen. Toch hebben alle schnauzers een aantal standaard gedragskenmerken, zowel positief als negatief, waar je je op moet voorbereiden voordat je er een adopteert.
Schnauzers zijn doorgaans een heel speels ras. Zelfs de meest rustige schnauzer geniet van speeltijd en zal urenlang apportieren, rommelen of touwtrekken zonder ooit de interesse te verliezen. Ze houden van wandelingen en kunnen er meerdere per dag maken zonder moe te worden. Daardoor zijn ze ideaal voor een gezin met een actieve levensstijl.
De keerzijde van het naturel speelse karakter is dat schnauzers snel zich verveelen. Wanneer ze mentale of fysieke stimulatie missen, is het niet ongewoon dat de schnauzer destructief wordt. Kauwen, graven en algemene chaos zijn standaard gedrag bij een verveelde schnauzer.
Schnauzers, zoals veel terriërs, zijn bekend om hun koppigheid. Ze willen dingen op hun manier doen en zullen het huis gaan regeren als ze niet worden gecorrigeerd. Zelfs bij goed opgevoede schnauzers melden eigenaren vaak moeilijkheden met de riemschool. Het is niet ongebruikelijk dat schnauzers aan de riem trekken of zelfs weigeren te lopen wanneer ze er een om hebben.
Als ze voorzien worden van stevige en consistent discipline, is de schnauzer heel goed trainbaar. De hoge intelligentie maakt het mogelijk om snel ingewikkelde commando's te leren. Goede training overstijgt vaak de naturele koppigheid, waardoor ze gehoorzame en getrouwe gezellen worden.
Schnauzers hebben een natuurlijke neiging om dingen na te jagen, vooral andere dieren. Dit is een kenmerk dat veel terriërs gemeen hebben. Als de schnauzer het enige huisdier is, mag dit gedrag onopgemerkt blijven. Het kan echter moeilijk maken om ze te socialiseren met andere dieren, en extra voorzorg is geboden bij de introductie van een nieuwe bevriende hond.
Schnauzers zijn van nature heel vocaal en blaffen vaak, wat irritant kan zijn voor eigenaren en buren. Gelukkig heeft de schnauzer niet het hoge "jappen" dat veel terriërs kenmerkt. Hun blaf is laag en klinkt bijna als een korte huil. Frequentes blaffen is meestal een symptoom van een slecht opgevoede schnauzer, en met goede training kan dit ongewenne kenmerk worden aangepast.
Naast de natuurlijke neiging tot jagen en blaffen, tonen schnauzers vaak bewakingsgedrag. Daardoor zijn ze uitstekende waakhonden. Maar als er geen indringer is, kan bewakingsgedrag vervelend zijn. Schnauzers kunnen een voorwerp of persoon kiezen en dit fier bewaken, blaffend op iedereen die er naderbij komt. Deze neiging moet met goede discipline en training worden beheerst, anders claimt de schnauzer snel eigendom op het hele huis.
De schnauzer is een liefhebbend, geduldig ras. Toch hebben ze een neiging tot wantrouwen en mistroost. Als gevolg kunnen ze blaffen bij of schuwen voor nieuwe mensen of dieren. Om te voorkomen dat een schnauzer te schuch of te agressief wordt, moeten eigenaren een geconcentreerde inspanning leveren om hun huisdier vroegtijdig te socialiseren. Een goed gesocialiseerde schnauzer is vriendelijk en interacteert goed met anderen.