Huisdieren
Hoewel zwarte lippen en snuiten veelvoorkomend zijn bij veel hondenrassen, hebben erg weinig rassen zwart aan de binnenkant van hun mond. Waar het zwart zich in of op de mond van de hond bevindt, is afhankelijk van het ras – bijvoorbeeld hebben Sint-Bernard honden zwart op het verhemelte van hun mond maar niet op hun tong. De locatie van die zwarte kleur kan zo ras-specifiek zijn dat het bestaan ervan op de mond van een hond kan wijzen op een gemengde afstamming die anders niet zichtbaar is.
De chow chow is een middelgrote, liefhebbende en sociale ras die een blauwzwarte tong heeft en een blauwzwart pigment aan zijn mondgebied in het algemeen. Schilderijen en aardewerk uit de Han-dynastie van China zijn de vroegste afbeeldingen van chow chows, dus sommigen extrapoleren dat het ras oorspronkelijk uit dat gebied komt. De chow chow is de voorouder van veel andere moderne rassen, zoals de Pomeranian, de Keeshond, de Samoede en de Noorse elkhond.
De Sint-Bernard, een grote, actieve, zachtmoedige en intelligente ras die afkomstig wordt verondersteld uit de Zwitserse Alpen, heeft een zwart verhemelte. De Sint-Bernard heeft een zwarte neus en zwarte lippen – echter, zijn tong is roos en zijn snuit is doorgaans niet zwart.
Veel – misschien wel de meeste – hondenrassen hebben zwarte lippen. Zelfs sommige honden met anders lichte pigmentatie hebben zwarte lippen, zoals de Bichon Frisé. De Bichon Frisé is een zachtmoedige, speelse, kleine hond met een volledig witte vacht, inclusief de snuit. Toch heeft het zwarte lippen en een zwarte neus. De Bichon Frisé is een ras dat in de 13e eeuw ontstond als een Spaans gefokte afstammeling van de waterspaniel.
Virtueel elke hond die zwart op zijn vacht kan hebben, kan een zwarte snuit hebben. Bijvoorbeeld, een zwarte Labrador retriever – een vriendelijke, actieve, grote hond afkomstig uit Newfoundland – zal doorgaans een zwarte neus, zwarte lippen en zwarte snuit hebben. Echter, de binnenkant van zijn mond zal niettemin roos zijn.