Huisdieren
Huisdieren
De term "St. Bernard" verwijst naar een enkel ras dat bekend staat om zijn grootte en verhoogde reukzin en richtingsgevoel. St. Bernard puppy's komen voor in twee verschillende vacht variëteiten: glad en kortharig. Als ras zijn ze ook zeer vergelijkbaar met de Newfoundland en de Zwitserse Sennenhund rassen.
Hoewel er maar één St. Bernard ras is, zijn er twee variëteiten gebaseerd op vacht kenmerken. De gladharige honden, ook wel ruwe vacht St. Bernards genoemd, neigen ertoe meer onderhoud te vragen omdat hun haar iets langer is, hoewel beide soorten vachten over het algemeen gemakkelijk te onderhouden zijn. Beide variëteiten zijn wit met verschillende combinaties van beige, rood, mahonie, gestreept en zwart. Het gezicht en de oren zijn doorgaans zwart.
St. Bernards zien er vandaag de dag heel anders uit dan honderden jaren geleden. Het ras werd gebruikt in zoek- en reddingsoperaties in de Alpen, maar zwaar weer tussen 1816 en 1818 veroorzaakte een hoop lawines die een groot deel van het ras St. Bernard eisten. Om het ras te redden van uitsterven, werden ze gecrossed met Newfoundlands. Het resultaat was een zwaardere hond met een langere, dichtere vacht. Helaas zou deze nieuwe type vacht bevriezen en hen naar beneden wegen, wat hun gebruik als reddingshonden belemmerde.
De St. Bernard ziet er ook gelijkend uit op de vier Sennenhund rassen: de Grosser Schweizer Sennenhund, de Berner Sennenhund, de Appenzeller Sennenhund, en de Entlebucher Sennenhund. De St. Bernard en de Sennenhund rassen delen dezelfde geschiedenis, ontstaan in Zwitserland uit kruisingen met Mastiff rassen. Naarmate de St. Bernard populairder werd in de 17e eeuw, namen sommige van de andere Sennenhund rassen, met name de Grosser Schweizer Sennenhund, of Greater Swiss Mountain Dog, af in aantal. De Sennenhund rassen zijn driekleurig in plaats van rood en wit.
De St. Bernard werd oorspronkelijk bekend als "Saint Dogs," "Noble Steeds," "Alpenmastiff," of "Barry Dogs." St. Bernard was een extreem gevaarlijke pas in de Westelijke Alpen tussen Zwitserland en Italië. Een reizigersherberg werd op de pas opgericht, ook bekend als St. Bernards, waarop de naam uiteindelijk werd doorgegeven aan de lokale honden. De herberg werd opgericht door een 11e-eeuwse monteur genaamd Bernard of Menthon.