Huisdieren
Huisdieren
In de afgelopen decennia zijn Pitbulls een van de meest misverstane hondenrassen in Amerika geworden. Naast een reputatie die onevenredig negatief is geworden in termen van gedragskenmerken, wordt de naam Pitbull vaak onjuist gebruikt bij het identificeren van niet-Pitbull-rassen. De enige erkende zuivere Pitbull is de Amerikaanse Pitbull Terriër (APBT), die, hoewel het een gemeenschappelijke voorouderschap deelt met andere rassen, zijn eigen kenmerken en geschiedenis heeft.
De officiële geschiedenis van de Amerikaanse Pitbull Terriër gaat terug tot de 1800s, toen hondenliefhebbers in Schotland, Engeland en Ierland voor het eerst terriërs en bulldoggen kruisten. Volgens de United Kennel Club (UKC) zochten deze fokkers "de game-lust van de terriër te combineren met de kracht en atletiekheid van de bulldog." Het experiment was succesvol en het resultaat werd officieel erkend door de UKC in 1898, toen UKC-oprichter C.Z. Bennett zijn eigen specimen van het ras registreerde als APBT. Gebracht naar de Verenigde Staten door immigranten in de laatste helft van de 19e eeuw, werden APBT's gebruikt om vee te bewaken, voor de jacht, en als gezellen. Meer dan 160 jaar waren APBT's vertrouwde en hulpzame leden van Amerikaanse gezinnen, soms belast met de taak van oppas. In de eerste helft van de 20e eeuw verschenen ze ook frequenter in advertenties en entertainment, die de positieve nuance van het ras benutten. Dit veranderde in de tweede helft van de 20e eeuw toen een nieuw beeld van de APBT als agressief en onbetrouwbaar begon op te duiken. Ondanks studies die het gelijkmatige temperament van het ras hebben aangetoond, alsook groeiende advocacy om stereotypen te ontkrachten, zijn ras-specifieke wetten die het ras verbieden of reguleren in bepaalde staten en gemeenten ingetreden.
Erkend door de United Kennel Club (UKC) en de American Dog Breeders Association (ADBA), wordt de APBT onderscheiden van andere gerelateerde rassen door zijn distincte uiterlijk. Varierend in gewicht van 13,5 tot 27 kg en met een stevige medium-grote bouw en kort haar, wordt de APBT geïdentificeerd door de vergelijkende verhoudingen tussen lichaamslengte in contrast tot lichaamshoogte en beenlengte in contrast tot lichaamshoogte. De staart van een APBT moet kort zijn, met een dikke basis die "afloopt in een punt." Daarnaast helpt de vorm en grootte van het hoofd, wat volgens de UKC "van medium lengte met een brede, plate schedel, en een wijd, diepe muil" moet zijn, bij het identificeren van het ras. Met uitzondering van het merle-patroon, is APBT-kleuring niet beperkt tot een vaste standaard.
Met de gevarieerde kleuring en kleurpatronen die in het APBT-ras worden getoond, is desinformatie over de invloed die deze kenmerken op het ras hebben, veelvoorkomend. Dit heeft geleid tot de onjuiste identificatie van bepaalde typen APBT's als afzonderlijke rassen, inclusief de Red Nose en Blue Nose Pitbull. Echter, rastype wordt niet gekenmerkt door kleuring, maar door grootte, musculatuur, skelet- en staartontwikkeling. Kleuring, aan de andere kant, wordt bepaald door lijntype, wat gecreëerd wordt door fokprogramma's bedoeld om een specifiek uiterlijk te bereiken. Daarom is een Pitbull met een blauwe of rode neus geen eigen ras, maar in feite een APBT met een onderscheidende kleuring.
Terwijl de APBT het enige ras is dat accuraat een Pitbull genoemd kan worden, worden de Amerikaanse Staffordshire Terriër en de Staffordshire Bull Terriër vaak Pitbulls genoemd. Een van de redenen voor deze groepering is het gedeelde voorouderschap van de rassen. Alle drie komen van dezelfde genetische combinatie van terriër en bulldog, maar door verschillende fokstandaarden zijn ze uitgegroeid tot distincte rassen. De Amerikaanse Staffordshire Terriër (AST), ook bekend als Amstaff, werd pas in de jaren '30 een apart ras toen sommige APBT's begonnen te worden gefokt om minder agressief te zijn. Echter, de AST en APBT zijn meer alike dan anders, met sommige honden die dual-registry hebben onder beide rassen. De Staffordshire Bull Terriër (SBT) heeft kenmerken veel op de APBT en AST lijken, maar is kleiner dan de AST. Beroemd om hun kalme temperament en gemak met kinderen, hebben ze de bijnaam "nanny dogs" verdiend. Een opvallend verschil tussen de APBT en de anderen is rasherkenning. Terwijl de AST en de SBT erkend worden door de American Kennel Club (AKC), is de APBT herhaaldelijk een "niet-ras" genoemd door de AKC, ondanks de oorsprong van andere erkende AKC-rassen vanuit het APBT-ras.