Huisdieren
Volgens de Nova Scotia German Shepherd Dog Club, werden Duitse Herders gefokt uit variëteiten van hoeder- en boerderijhonden. In 1907 werd de eerste Duitse Herder getoond in de Verenigde Staten. Sindsdien heeft de Duitse Herder een reputatie opgebouwd als zowel werkhond als huishuisdier.
Canis Major geeft aan dat Duitse Herders beschikbaar zijn in een aantal verschillende kleuren, zoals zwart en rood, solid zwart, of zwart en loof. Op hun volwassen gewicht, wegen volwassen mannetjes tussen 34 en 43 kg en zijn 61 tot 66 cm aan de top van de schouderbladen. Teefjes zijn iets kleiner dan de mannetjes. Ze kunnen korte of lange vachten hebben.
Als u een puppy kiest om te tonen, adviseert Canis Major om puppies met lange vachten te vermijden, aangezien lang haar als een fout in de ring wordt beschouwd. Daarnaast suggereren ze ook om solid witte honden te vermijden, aangezien ze geen rasklasse kunnen binnengaan.
Duitse Herders hebben een aantal genetische ziekten en stoornissen. Ze zijn vatbaar voor epilepsie, vlooienallergieën en bloedstoornissen, volgens het Dog Breed Info Center. Ze hebben ook een hoog risico op het ontwikkelen van heup- en elleboogdysplasie, wat deformaties van de gewrichten zijn die pijn kunnen veroorzaken wanneer de hond loopt of rent.
Bij het kopen van een Duitse Herder-puppy, adviseert Canis Major sterk om dierenwinkels en achtertuin-kwekers te vermijden. Ze suggereren om te werken met een verantwoordelijke kweker die de gezondheid van de hond kan garanderen. De German Shepherd Lore website adviseert de kweker te vragen of vader en moeder geregistreerd zijn bij de Orthopedica Foundation for Animals Heupdysplasie Register. Zo ja, suggereert de website de nummers en ratings voor beide ouders op te vragen om te verzekeren dat geen van beiden de verkrampende ziekte draagt.
Duitse Herders van alle leeftijden zijn actief en intelligent. Ze hebben een consistente dagelijkse oefenroutine nodig om gezond te blijven. De Dog Breed Info website waarschuwt dat dit ras destructief kan worden als ze niet mentaal uitgedaagd worden, dus gehoorzaamheidstraining en dagelijkse speeltijden zijn een noodzaak.
Duitse Herders zijn zware schudders. Canis Major geeft aan dat ze geen speciale verzorgingsvereisten hebben, maar ze zullen een'occasioneel bad en regelmatig borstelen nodig hebben om los haren te verwijderen.
Canis Major geeft aan dat het Duitse Herder-ras erg langzaam rijpt. De eigenaar moet voorbereid zijn om consistente discipline te bieden om grote gedragsproblemen te vermijden. Het ras is hoogst intelligent en kan geleerd worden trucjes uit te voeren. Deze honden zijn sociaal en kunnen niet tolereren langdurig alleen buiten gelaten te worden.