Huisdieren
Huisdieren
De basset hound is een laag aan de grond staand hondenras, gefokt om hazen en konijnen in Frankrijk op te sporen. Het woord "basset" is een Frans woord dat vertaald wordt naar "laag ding" en is zeker passend om dit hondenras te beschrijven. Basset hounds zijn van een zachte aard en heel gemakkelijk, wat ze tot een goede keuze maakt als huisdier in een huis met kinderen en andere honden.
Onderzoekers geloven dat de basset hound ergens in de 1500s is ontstaan. De Fransen kweekten in het bijzonder korte benen honden voor het volgen en jagen. Na de Franse Revolutie in het einde van de 1700s, werd de basset hound populair onder de gewone mensen als jachthond. Het kruisen van het ras met bloedhonden in een poging om de grootte te vergroten vond plaats in het laatste deel van de 1800s en door de jaren 1930. Deze inspanning produceerde de huidige versie van de basset hound.
Een volwassen reu weegt doorgaans 55 tot 75 pond maar is niet groter dan 15 inch op de schouder. De teven zijn ongeveer 10 pond lichter en net een inch kleiner dan reuen. De kleuren variëren van zwart, bruin en wit tot een rood-wit mengsel, met sommige zelfs een donkerdere tint zoals mahonie. De basset hond is een zeer zwaar beende hond, wat zijn grote gewicht verklaart in vergelijking met zijn hoogte. De ogen van deze hond maken het aantrekkelijk voor huisdier eigenaren, omdat ze slap en treurig kijken. De oren zijn lang en de huid op het gezicht is los. De schouders en de nek zijn sterk en hoewel de benen kort en stomp zijn, zijn de voeten groot. De huid is los over het lichaam en de staart is normaal gesproken recht.
De kenmerken van de basset hound stellen het in staat om zo'n groot succes te hebben als geurhond. De lange oren zullen de geur opwaaien terwijl de hond voortscharrelt en het rond de neus houden voor de hond om te identificeren. De huidplooien die onder de kin van de hond bestaan, wat fokkers een dewlap noemen, zullen de geur vasthouden en het daar houden. De vele rimpels die de basset hound overal rond zijn gezicht en hoofd heeft, vervullen dezelfde functie. De korte benen laten de basset hound sommige plaatsen oversteken waar konijnen heen rennen terwijl ze proberen te ontsnappen, maar tegelijkertijd de jager in staat stellen om bij de hond te blijven.
Omdat basset hounds een roedelmentaliteit hebben vanwege hun fokking, gaan ze gemakkelijk om met andere honden en mensen. Het ras heeft de gewoonte te huilen als het langer alleen gelaten wordt. De eigenaar mag een basset hound niet rondlaten, aangezien de instincten van de hond zullen inslaan en het zal beginnen om welke geur dan ook te volgen die het meest interesseert. Dit leidt ertoe dat de basset hound verdwaalt, aangezien het uiteindelijk misschien wat het spoor heeft verlaten zal vinden, maar niet zijn eigen weg terug naar huis zal vinden. Iedereen die een basset hound bezit, moet beseffen dat de hond een zeer slechte zwemmer is en niet alleen bij water mag worden gelaten.
De levensverwachting van de gemiddelde basset hound is 10 tot 12 jaar maar veel leven wel langer dan dat aantal. De optimale situatie voor een basset hound is een thuis waar de hond naar buiten kan in de tuin en wat dagelijkse beweging kan krijgen. De vacht vereist helemaal niet veel verzorging, maar de hond kwijlt nogal eens. Het kan een rommel maken bij het drinken en vereist vaak dat iemand de mond en het gezicht afveegt, vooral na een maaltijd. Enkele van de grote gezondheidsproblemen van het ras zijn kreupelheid in de voorpoten en maaltijd omdraaiing, een aandoening waarbij de maag draait die zeer gevaarlijk is.