Huisdieren
Huisdieren
Mini beagles worden ook wel pocket beagles genoemd. De naam impliceert dat de mini beagle een neef is van de standaard beagle die wordt gebruikt bij de jacht en in het veld. Zoals elke hondenvariëteit zijn liefhebbers heeft, zo heeft ook de miniature beagle.
De miniature beagle had zijn begin in Engeland als jachthond. Het was de juiste grootte om in het zadelzak van een jager te worden gedragen totdat het gejagde dier zich in de schuilplaats verschuilde. De kleine beagles werden vervolgens losgelaten om klein wild, vooral hazen, achterna te jagen door lage struikgewas en bos. Het kreeg de naam Olde English Pocket Beagle vanwege de manier waarop het werd gedragen. Deze honden waren populair bij de koninklijke familie. Koningin Elizabeth I genoot van pocket beagles als huisdieren. Deze honden bereikten 23 centimeter wanneer ze werden gemeten van de schouder tot de grond. Sommige beagles, bekend als glove beagles, konden in jachtgantsen passen. Edward II en Henry VIII bezaten deze kleinere jachthonden. Naarmate de jachtgewoonten veranderden, veranderde de standaard voor beagles om honden te bevoordelen die groter waren en in staat waren om bij te blijven met de paarden die hun bazen reden. In een boek geschreven door E. Fitch-Daglish in 1961 met de titel 'The Beagle,' stelt de auteur dat pocket beagles in de jaren 1920 ongewoon werden in veldproeven of shows. In de jaren 1930 waren miniature beagles bijna verdwenen. Sinds de jaren 1970 hebben sommige fokkers geprobeerd de miniature beagle als erkend ras te herstellen.
Pocket beagles zijn voornamelijk gezinshonden. Ze zijn niet nuttig als jacht- of veldproefhonden, maar kunnen worden getoond op American Kennel Club shows als ze de standaardkenmerken van een beagle vertonen. De AKC erkent twee variëteiten beagles voor shows: die welke groter zijn dan 33 maar niet groter dan 38 centimeter, en die welke 33 centimeter en kleiner zijn. Mini beagles worden niet als een speciaal ras erkend door de United Kennel Club of de AKC. Leden van de beaglefamilie worden vaak gebruikt om illegale ingevoerde materialen en drugs op te sporen vanwege hun uitstekende reukvermogen. Ze worden ook gebruikt om insecten zoals termieten op te sporen.
De pocket beagle moet eruitzien als een veel kleinere versie van een Engelse foxhound. Het mag niet hoger zijn dan 28 centimeter. De beagle heeft langere oren die bijna tot de punt van de neus van de hond reiken. Het lichaam is stevig en heeft goed ontwikkelde spieren. Bijna elke kleur en aftekening wordt geaccepteerd. Meest voorkomend zijn zwarte en bruine aftekeningen op een witte achtergrond.
De huidige miniature beagle staat tussen de 18 en 30 centimeter hoog en weegt tussen de 3 en 7 kilo. Queen Elizabeth Pocket Beagles zijn tussen de 15 en 30 centimeter hoog en tussen de 2 en 11 kilo zwaar.
Er bestaat controverse over of de hedendaagse miniature beagle een echte variëteit binnen de beaglefamilie vertegenwoordigt of het resultaat is van slechte fokkerij. Sommige handelaren verkrijgen de miniatuurkwaliteit door beagles met teckels te kruisen. Anderen proberen de kleinste van een nest door te geven als een mini beagle. Sommige miniature beagles hebben een aandoening genaamd chondroplasie, die hun lichamen dwergt en hun voorpoten doet lijken op die van een basset hound. Iedereen die geïnteresseerd is in het kopen van een miniature beagle, moet de stamboom van de ouders en de afkomst van de hond controleren. Een echte pocket beagle zal geregistreerd zijn bij de Olde English Pocket Beagle Registry, een register dat in 2000 is opgestart in een poging om pocket beagles als ras te herstellen. Queen Elizabeth Pocket Beagles zijn een aparte variëteit van miniature beagles. Het ras wordt erkend door de International All Breed Canine Association en de naam en het ras zijn gedeponeerd. Alle Queen Elizabeth Pocket Beagles moeten een geboorteakte van de Queen Elizabeth Pocket Breeds Foundation hebben.