Huisdieren
Huisdieren
Veel honden werpen hun pups zonder hulp van hun eigenaren. Maar moederhonden die dystocie (de klinische term voor een moeilijke geboerte) ontwikkelen, vereisen dierenartseninterventie om zowel hun levens als die van de pups te redden. Eigenaren met drachtige honden moeten in staat zijn de fysieke tekenen te herkennen dat hun dier in problemen zit voor en na aanvang van de weeën. De tijdsfactoren betrokken bij de dracht zullen hen ook vertellen of hun hond geboorteproblemen heeft.
Als uw hond langer dan 68 tot 70 dagen na dekking drachtig is, toont ze tekenen van in problemen te zitten en heeft ze spoedige dierenartsenzorg nodig. Meeste normale hondenrachten duren 62 tot 63 dagen, en alles wat langer duurt, kan gevaarlijk zijn voor de moeder en de pups.
De moeder zal beginnen nestelgedrag te vertonen en haar temperatuur zal dalen tot ongeveer 37,2 graden Celsius als ze de eerste fase van de weeën binnen gaat. Als ze niet binnen 24 uur een pup produceert, heeft ze dierenartsenbehandeling nodig.
U zult sterke contracties zien als de moeder in harde weeën komt. U moet een dierenarts bellen als er geen pup geboren is binnen 1 tot 1,5 uur na de eerste contractie.
Terwijl ze werpt, kan uw moederhond rusten tussen pups. Als de rustperiode langer dan vier uur duurt en de moeder nog ongeboren pups heeft, kan dit een dierenartsennoodgeval worden om de pups te redden.
De fysieke tekenen van dystocie omvatten oncontroleerbaar braken, onvermogen om te staan of te lopen, letargie en moeite met ademen. Uw drachtige hond kan cardiale problemen hebben geassocieerd met de dracht of ze kan tekenen van sepsis tonen, een systemische infectie die ontstaat als de pups dood in haar baarmoeder liggen. Dit zijn levensbedreigende toestanden die direct dierenartsenbehandeling vereisen.
Wanneer de moederhond begint te huilen of haar vulva te likken tijdens contracties zonder het verschijnen van een pup, kunnen er problemen zijn met de positie van de pup, of haar cervix is niet volledig gedileerd. Ze kan onvermogen zijn om vaginaal te werpen.
Soms raakt een bijzondere grote pup of een die breech (bil eerst) geboren wordt, vast in de geboortekanaal. Als u de pup niet voorzichtig naar voren kunt trekken en de moederhond ook niet in staat is het los te maken door contracties of beweging, zal het baby zonder dierenartsenandacht sterven.
Tijdens de weeën, als er geen teken van een pup is na de afscheiding van de groene en zwarte vloeistoffen die normaal een geboerte voorafgaan, zal de pup verstikken zonder medische interventie.
Een grote hoeveelheid bloedige of heldere afscheiding uit de vagina van de moeder op elk moment tijdens de weeën wijst op ernstige problemen. De placenta's van de pups kunnen gescheurd zijn of de moeder kan een uteriene of aortale scheur hebben die haar doet bloeden. Beide gevallen vereisen direct dierenartsenbehandeling om de levens van de honden te redden.