Huisdieren
Historisch gezien was dierproeven de primaire methode voor het evalueren van geurbeveiliging vanwege beperkte alternatieve methoden en wettelijke vereisten in sommige landen. Een gebrek aan gevalideerde alternatieven maakte dierproeven noodzakelijk voor regelgevende goedkeuring.
In de afgelopen jaren hebben consumentenvraag, regelgevende druk en zorgen over dierenwelzijn de ontwikkeling van niet-diermethoden aangedreven, inclusief in vitro assays, computationele modellering en organ-on-a-chip technologieën. Veel geurmerken hebben dierproeven uitgefaseerd, en regelgevende instanties zoals de Europese Unie accepteren nu alternatieve gegevens voor veiligheidsbeoordelingen.