Huisdieren
Huisdieren
Magnesium is een mineraal dat essentieel is voor de gezondheid en het welzijn van je poes. Dit mineraal komt van nature voor in veel voedingsmiddelen, waaronder vis of bladgroenten, en wordt door de meeste fabrikanten van huisdierenvoeding aan het voer van je kattenvriend toegevoegd. Hoewel het in kleine hoeveelheden nodig is, kan je kat in sommige gevallen struvietblaasstenen ontwikkelen als ze te veel magnesium binnenkrijgt via haar dieet.
De cellen in het lichaam van je kat bevatten allemaal het mineraal magnesium om hen te helpen hun noodzakelijke functies uit te voeren. Het lichaam van je kat gebruikt magnesium als katalysator om veel essentiële processen te activeren, waaronder meer dan 300 enzymesystemen, volgens petMD. Magnesium helpt bij de stofwisseling, het hartslagritme, de spierfunctie en de zenuwfunctie van je kat. Het helpt ook om haar botten sterk te houden, suiker om te zetten in energie en andere mineralen en vitaminen af te breken. Wanneer je kat niet genoeg magnesium binnenkrijgt via haar dieet, kan ze spierzwakte, lethargie, depressie, een abnormaal hartslagritme of een oncoördineerde en trillende indruk ervaren. Dit treedt meestal op vanwege ondervoeding, niervergiftiging of bij katten die lijden aan diabetes.
Het voedingsprofiel voor katten dat is vastgesteld door de Association of American Feed Control Officials beveelt aan dat een volwassen kat minimaal 0,04 procent magnesium in haar dieet per dag nodig heeft, volgens de US Food and Drug Administration. Zwangere en zoogende poesjes of jonge kittens jonger dan 12 maanden hebben het dubbele bedrag per dag nodig om hun gezondheid te behouden. Alle commerciële kattenvoeding die op het etiket vermelden dat ze het AAFCO-voedingsprofiel volgen, bevatten ten minste de benodigde minimale hoeveelheid magnesium om de gezondheid van je poes te behouden, afhankelijk van haar levensfase.
Te veel magnesium kan schadelijk zijn voor je kat. Wanneer je kat grote hoeveelheden magnesium inneemt, kan dit struvietstenen in haar blaas vormen wanneer het zich combineert met ammonium en fosfor in alkalische urine, volgens het Long Beach Animal Hospital. Deze stenen zijn ernstig en kunnen leiden tot feline urinewegaandoeningen. Deze aandoening kan een blokkade van de urinebuis, urineweginfecties en bloed in de urine veroorzaken. Om deze aandoening te behandelen, worden meestal chirurgie of voorschriften met weinig magnesium, zoals Hill's Feline s/d of c/d, die alleen de minimale hoeveelheid magnesium bevatten die je poes nodig heeft, aanbevolen door dierenartsen. Bovendien zijn niet-op voorschrift verkrijgbare diëten met weinig magnesium met minder dan 0,12 procent magnesium op droge stofbasis verkrijgbaar in dierenwinkels, volgens de Eukanuba-website.
Als je kat een dieet eet dat het AAFCO-voedingsprofiel volgt, heeft ze geen magnesiumsupplementen nodig tenzij je dierenarts ze voorschrijft. Ingrediënten in kattenvoeding die van nature magnesium bevatten, zijn kipfilet, garnaal, sardines en tonijn, volgens de Petco-website. Lage magnesiumwaarden in het dieet van je kat kunnen soms leiden tot de vorming van calciumoxalaat urinewegenstenen, volgens het Long Beach Animal Hospital. Raadpleeg je dierenarts voordat je een dieet met weinig magnesium voedt aan je Burmees, Perzisch of Himalaya-kat, omdat deze rassen meer kans hebben op calciumoxalaatstenen, waarschuwt de American Society for the Prevention of Cruelty to Animals. Houd er rekening mee dat alleen het dieet mogelijk niet struviet- of calciumoxalaatstenen voorkomt en dat een ernstige operatie voor mannelijke katten, bekend als een perineale urethrostomie, mogelijk nodig is om de stenen te verwijderen.