Huisdieren
Huisdieren
Het kattenleukemie-virus, algemeen bekend als FeLV, verspreidt zich tussen katten voornamelijk door direct contact, hoewel het soms ook door indirect contact kan verspreiden. Deze virulente ziekte heeft geen genezing en tast uiteindelijk het immuunsysteem van je kattenvriend aan, waardoor hij vatbaar wordt voor infecties en andere ziekten. Beperk het contact met buitenkatten tot een minimum en vaccineer je kat tegen deze ziekte om hem te beschermen tegen besmetting.
FeLV is een type retrovirus dat de cellen van je kat infecteert, zich voortplant en uiteindelijk zijn immuunsysteem onderdrukt en bloedarmoede of lymfoom veroorzaakt. Het is specifiek voor katachtigen en heeft geen effect op andere dieren. Niet alle katten die aan het virus worden blootgesteld, zullen de ziekte ontwikkelen, waarbij 70 procent ervan de infectie weerstaat of uit hun lichaam verwijdert, volgens WebMD. Het virus leeft in de lichaamsvloeistoffen van je kat en overleeft niet lang buiten het lichaam, het leeft ten hoogste 48 uur, rapporteert Petfinder. Dit is waarom indirect contact een veel zeldzamere manier is voor de ziekte om te verspreiden, hoewel het mogelijk is. Om deze reden, reinig regelmatig alle gebieden waar je kat toegang tot heeft buiten, zelfs voor korte tijd, met een desinfecterend middel dat bleekmiddel bevat.
FeLV wordt verspreid door contact met de lichaamsvloeistoffen van een besmette kat, inclusief speeksel, bloed, slijm, tranen, urine en feces. De meest voorkomende vorm van overdracht is via kattengevechten, waarbij een besmette kat een andere bijt, waardoor haar speeksel direct in haar bloedbaan wordt afgezet, volgens het Animal Hospital of Lynchburg. Andere vormen van overdracht treden meestal op bij langdurig contact, zoals wederzijdse poetsbeurten waarbij speeksel wordt uitgewisseld op de vacht van elke kat of via paring. Kittens kunnen het virus van hun moeder oplopen in de baarmoeder en via haar melk tijdens het zoogd. Het is ook mogelijk, hoewel minder gebruikelijk, voor een kat die in contact komt met de afval van een andere kat of die voedsel en water deelt met een andere kat om de ziekte ook op te lopen.
Er zijn twee soorten tests die de aanwezigheid van het virus in je kattenvriend detecteren: het enzym-gekoppelde immunosorptie-assay en het indirecte immuunfluorescentie-antilichaam-assay test. Het 'Journal of the American Veterinary Medical Association' adviseert je dierenarts om de test te bevestigen met een tweede om een vals positief van beide tests uit te sluiten. Als je kat negatief is voor de ziekte, bespreek dan vaccinatie tegen FeLV met je dierenarts om te zien of het geschikt zou zijn voor je kat, vooral als hij blootgesteld wordt aan een verscheidenheid aan katten buiten of vaak in pension wordt gehouden. Houd alle katten, zelfs gevaccineerde, weg van die met FeLV. Een gevaccineerde kat kan de ziekte nog steeds oplopen omdat het vaccin slechts 75 tot 85 procent effectief is, volgens Marley's Cat Tales.
Houd je kat binnen om te voorkomen dat hij in contact komt met FeLV-besmette katten, vooral bij jonge kittens, die bijzonder vatbaar zijn voor het virus. Castreer en stereliseer je katten om te voorkomen dat ze naar buiten ontsnappen om te paren en te vechten met mogelijk besmette katachtigen. Hoewel slechts 2 tot 3 procent van de katten in de Verenigde Staten besmet is met FeLV, kan deze dodelijke ziekte simpelweg worden vermeden door te voorkomen dat je kat interactie heeft met andere katachtigen waarvan je de gezondheidsgeschiedenis niet kent, volgens het Cornell University College of Veterinary Medicine. Dit strekt zich uit tot eventuele nieuwe katten die je wilt adopteren. Laat elke kat die je van plan bent in je huis te brengen altijd testen op FeLV voordat je de katten met elkaar laat omgaan.