Huisdieren
Huisdieren
Pasgeboren kattenjongen zijn kwetsbare wezens die geconfronteerd worden met diverse gevaren tijdens de geboorte en in hun eerste levensweken. Ze zijn afhankelijk van hun moeder voor voedsel, warmte en overleving. Kattenjongen die niet groeien en sterven als pasgeborenen, lijden aan het "verkwijnende kattenjong-syndroom". Dit syndroom omvat een breed spectrum van ziekten en aandoeningen die leiden tot de dood bij pasgeboren kattenjongen. Geboortecomplicaties, niet-infectieuze medische aandoeningen, infectieuze ziekten en moederlijke verwaarlozing zijn allemaal factoren die kunnen bijdragen.
Kattenjongen worden geboren in een grigrize vruchtzak die de moederkat (koningin) wegrijpt. Na verwijdering knaagt of doorbijt ze de navelstreng en likt elk kattenjong schoon. Onervaren koninginnen die nog nooit geworpen hebben, weten misschien niet wat ze moeten doen. Kattenjongen kunnen sterven als de moeder de vruchtzakken niet verwijdert of de vochten niet aflikt om ademhaling en circulatie te stimuleren. Verlengde of moeilijke baring verhoogt het risico op overlijden. Congenitale afwijkingen kunnen bij de geboorte aanwezig zijn en veroorzaakt worden door genetische stoornissen, ziekten of medicijnen. Hydrocephalus (water op de hersenen) en ruggemerkafwijkingen kunnen neonatale dood veroorzaken.
Een pasgeboren kattenjong kan sterven aan een virale, bacteriële of parasitair infectie. Het feline leucemie virus, waaraan kattenjongen in utero blootgesteld zijn, kan pasgeborenen doden. Een van de belangrijkste doodsoorzaken is feline infectieuze peritonitis, die moeders doorgeven aan hun kattenjongen. Deze ziekte veroorzaakt koorts, lusteloosheid en gewichtsverlies en kan inwendige organen aantasten. Omdat kattenjongen een onvolwassen immuunsysteem hebben, hebben ze moeite met het bestrijden van parasitair infecties zoals rondwormen, lintwormen en haakwormen.
Een pasgeboren kattenjong kan zijn lichaamstemperatuur niet reguleren, wat het risico op hypothermie vergroot. Kattenjongen hebben geen isolerend vet en zijn afhankelijk van hun moeder voor warmte. Gezonde kattenjongen wegen doorgaans 85 tot 115 gram. Een ondergewicht kattenjong is vatbaarder voor hypothermie, wat kan leiden tot hart- en longfalen en neonatale dood. Pasgeboren kattenjongen met diarree of onvoldoende melkinname kunnen sterven aan deshydratatie. Onvoldoende melkinname kan optreden als de moeder melkproductieproblemen heeft, of als een kattenjong niet zuigt omdat het met broertjes en zusjes moet concurreren. Pasgeboren kattenjongen zijn ook vatbaar voor hypoglycemie (lage bloedsuiker), wat kan leiden tot zwakte, coma of dood.
Na de geboorte kan een moederkat, als ze beseft dat een kattenjong niet zal overleven, dit verwaarlozen of verwerpen. Een moederkat kan haar kattenjong verwaarlozen als zij zelf als kattenjong verworpen was of door mensen handgroeide. In die omstandigheden heeft ze geen moedergedrag geleerd van haar eigen moeder. Volgens "Canine and Feline Behavior Therapy" kan een moederkat tot cannibalisme grijpen en haar kattenjong opeten als het ziek of misvormd is. Door een ziek kattenjong te eten, beschermt de moeder de andere kattenjongen misschien tegen ziekte.