Huisdieren
Als een van de grootste gedomesticeerde kattenrassen kan de Maine Coon tussen de 9 en 20 pond wegen, volgens de Iams-website. Vanwege hun grote grootte en door de genetica van het ras, kunnen Maine Coons lijden aan bepaalde ziekten die hun botten en gewrichten aantasten, wat leidt tot artritis en gedeeltelijke verlamming van hun achterhand.
Wanneer twee katten fokken die beide het gen voor heupdysplasie dragen, geven ze de aandoening door aan hun nakomelingen. Hoewel de aandoening elk ras kan treffen, komt het vaker voor bij Maine Coon-katten. Katten met deze aandoening hebben een abnormale ontwikkeling van het heupgewricht, waarbij de heupkom, ook wel "acetabulum" genoemd, te ondiep is voor de kop van het dijbeen om er goed in te passen. Een misvormde kop van het dijbeen kan ook deze aandoening veroorzaken. Heupdysplasie resulteert in moeilijkheden met lopen, artrose of zelfs kreupelheid in ernstige gevallen.
Heupdysplasie ontwikkelt zich tijdens de eerste paar maanden van de groeiperiode van een kat, soms al tekenen van de ziekte rond de 4 maanden leeftijd. Kateren lijden vaker aan deze ziekte dan poezen. Heupdysplasie kan een of beide heupen van de Maine Coon aantasten en resulteert in een "rollend" looppatroon van de achterbenen. De heupen lijken op en neer te glijden, wat een wiebel aan de gang van de kat toevoegt. Oudere of geriatrische katten die aan deze aandoening lijden, hebben moeite met het op en neer lopen van trappen of het opstaan na het liggen.
Naast heupdysplasie kunnen Maine Coon-katten lijden aan een degeneratieve aandoening die spinale musculaire atrofie wordt genoemd, die in dit ras voorkomt. Deze aandoening resulteert uit de dood van neuronen in het ruggenmerg die skeletspieren activeren. De symptomen van deze ziekte kunnen heupdysplasie bootsen, zoals kreupelheid van de achterbenen, met symptomen die zich voordoen tussen de 4 en 6 maanden leeftijd. Om bot- en gewrichtsproblemen, of andere problemen met mobiliteit, goed te diagnosticeren, voert een dierenarts een lichamelijk onderzoek uit, soms onder anesthesie. De arts maakt een reeks röntgenfoto's van de heupen en benen. De ernst van de gewrichtsproblemen en eventuele bijbehorende artrose zullen op de röntgenfoto's zichtbaar zijn.
Een dierenarts die je Maine Coon-kat diagnoseert met heupdysplasie, zal de kat op een afvalregime zetten als de kat te zwaar is. Overgewicht oefent meer druk uit op de heupgewrichten, wat leidt tot verhoogde slijtage en artrose. Matige beweging behoudt mobiliteit en het voeren van een caloriearm dieet aan je kat houdt het gewicht van je kat op een normaal niveau. Afhankelijk van de ernst van de heupdysplasie, kan de dierenarts ook ontstekingsremmers of pijnstillers voorschrijven, samen met een chondroprotectivum. Ernstige gevallen van de ziekte kunnen chirurgie vereisen.