Huisdieren
Huisdieren
Oormijten zijn kleine parasieten die in de oren van katten en andere dieren leven, en zijn de oorzaak van enkele van de meest gediagnosticeerde oorproblemen bij katten. Ze zijn zeer besmettelijk en kunnen gemakkelijk van het ene dier naar het andere worden overgedragen. Hoewel ze overal op het lichaam kunnen leven, worden ze het meest gevonden in de oren, aangezien de meeste dieren niet in staat zijn om hun oorgangen adequaat schoon te maken. De aandoening is veel voorkomender onder buitenkatten en kittens.
Oormijten kunnen met het blote oog worden waargenomen, maar het meest opvallende teken van oormijtinfectie bij katachtigen is de donkergekleurde oorwax en mijt puin dat zich ophoopt in de oorgang van het besmette dier. Bij ernstigere infecties kunnen kleine korrels van uitgedroogd bloed worden waargenomen, en het weefsel rond de oren zal rood en geïnflameerd zijn. Besmette dieren kunnen ook worden waargenomen terwijl ze herhaaldelijk aan hun oren krabben, of hun hoofd langs vloeren of andere oppervlakken wrijven. De meeste katten met oormijten schudden vaak met hun hoofd en houden hun oren plat tegen hun hoofd.
Hoewel oormijten aanzienlijke schade kunnen veroorzaken als ze onbehandeld blijven, zijn er verschillende veilige en effectieve methoden die dierenartsen kunnen gebruiken om de aandoening aan te pakken. De behandeling begint doorgaans met een grondige reiniging van het besmette oor, gevolgd door de toepassing van een van de verschillende beschikbare insecticiden. Deze medicijnen zijn giftig voor de mijten, maar veilig voor het besmette dier. Selamectine, ivermectine, fipronil en milbemycine zijn enkele van de meest voorgeschreven medicijnen. De behandeling moet gedurende twee tot vier weken worden voortgezet en worden gecombineerd met regelmatig baden om eventuele mijten die ergens anders op het lichaam van de kat verborgen zouden kunnen zijn, te verwijderen. Huismiddelen zoals babyolie zijn ook effectief gebleken tegen oormijten.
De meest voorkomende soort oormijt is Otodectes cynotis, een achtpotige, lichtgekleurde microscopische creatuur die zich voedt met oorwax en ander puin dat in de oorgangen wordt gevonden. Ze verplaatsen zich fysiek van gastheer naar gastheer wanneer dieren met elkaar in contact komen, en brengen verder hun gehele levenscyclus van larven tot volwassenheid door in het oor. Ze leven ongeveer drie weken en vermeerderen zich snel, en een typische infectie kan vele generaties mijten omvatten. Ze vermeerderen zich het snelst bij dieren in beperkte ruimtes, wat kan leiden tot hoge infectiepercentages in faciliteiten die grote aantallen dieren huisvesten. Oormijten zijn ook gevonden op honden, vossen, fretten en egels.
Als het onbehandeld blijft, kunnen oormijtbesmettingen leiden tot een verscheidenheid aan complicaties. Besmette dieren krabben vaak aan de huid rond hun oren, wat in sommige gevallen kan leiden tot ernstig weefselletsel. Bacteriële infecties kunnen het gevolg zijn van weefselschade, en gehoor kan ernstig worden beschadigd. In sommige gevallen kan puin zich opbouwen tot het punt dat het de oorgang volledig blokkeert. Onbehandelde infecties kunnen leiden tot een oorconditie die otitis externa wordt genoemd, die kan vorderen naar het middenoor en verlies van evenwicht, coördinatie en gehoor kan veroorzaken. Onmiddellijke dierkundige zorg is essentieel voor dieren die geïnfecteerd zijn met oormijten.