Huisdieren
Huisdieren
De meeste oogletsel bij katten omvatten symptomen zoals knijpen met de ogen, tranen, aan het oog of gezicht krabben, het oog wrijven, ontsteking rond de oogkas, troebelheid van het hoornvlies of tekenen van bloeding en trauma aan het gezicht. Je kunt misschien het oog van de kat niet zien omdat het derde ooglid, een beschermend membraan net binnenin het buitenste ooglid, het oog bedekt. Om het gezichtsvermogen van een kat te beschermen, zoek altijd een dierenartsdiagnose en -behandeling wanneer je tekenen van letsel opmerkt.
Hoornvlieszweren ontstaan wanneer een letsel een opening in het hoornvlies creëert – de heldere laag over de lens in het oog van je kat – waardoor het onderliggende oogweefsel wordt blootgesteld. Onbehandelde hoornvliesincisies en vreemde voorwerpen veroorzaken ook zweren die dierenartsbehandeling nodig hebben om te genezen, stelt Dr. Alleice Summers in "Common Diseases of Companion Animals." Dierenartsen diagnosticeren hoornvlieszweren met behulp van fluoresceïne kleurstof die op het oogbol wordt aangebracht, en bekijken vervolgens het oog onder een kobaltblauw licht. De zwer verschijnt als een helder blauw-groene vlek op het hoornvlies. Typische behandeling omvat topische atropine plus een antibiotica zalf die vier tot zes keer per dag moet worden gegeven. Dr. Summers adviseert dat, hoewel de meeste zweren snel genezen met medicatie, sommige zweren ernstiger zijn en agressieve behandeling vereisen.
Ernstige gezichts- of hoofdletsel, zoals die veroorzaakt door een auto-ongeluk of een lange val, veroorzaken wat dierenartsen proptose noemen – verplaatsing van het oogbal uit de oogkas. Een dierenartsnood, oogproptose leidt tot blindheid, verlies van het oog en mogelijke dood als het niet onmiddellijk wordt behandeld. Omdat de oogleden achter het oog zijn vastgeklemd, kan het oog niet terugtrekken in de oogkas en wordt het hoornvlies snel verkleurd en droog. De enige behandeling omvat chirurgie om het oog terug in de oogkas te plaatsen of enucleatie, verwijdering van het oogbal als het te ernstig beschadigd is.
Dierenartsen stellen het syndroom van Horner vast door vast te stellen dat er een reeks specifieke symptomen aan één kant van het hoofd van je kat aanwezig is, waaronder de kleine pupilgrootte van één oog, afhangen van het bovenste ooglid van dat oog, ingezonken uiterlijk van het oog, uitstulping van het derde ooglid en ontsteking aan die kant van het gezicht. Twee veelvoorkomende oorzaken van het syndroom van Horner zijn beetwonden en auto-ongelukken, waar trauma optreedt aan de nek, borst of het hoofd. Dierenartsbehandeling omvat oogdruppels om oogtekens te verlichten plus het beheersen van de onderliggende oorzaak.
Oculair trauma resulteert uit botten of scherpe voorwerpen die met kracht direct op het oog van de kat worden aangebracht, wat bloeding, luxatie uit de oogkas, verplaatsing van de lens en mogelijke ruptuur van het oogbal veroorzaakt. Voorwerpen die het letsel veroorzaken, kunnen scherpe takken of stokken, scherpe speeltjes, kleine geworpen voorwerpen of de klauwen van een andere kat zijn, zegt Dr. Noelle McNabb van PetPlace.com. Dierenartsen bevelen gewoonlijk een volledig oogonderzoek aan van het huisdier wanneer trauma wordt vermoed, inclusief kleuring van het hoornvlies om eventuele schrammen op te sporen en röntgenfoto's als een hoofdletsel betrokken is. Chirurgische interventie kan nodig zijn als het oculair trauma ernstig is.