Huisdieren
De Turkse Angora kat – genoemd naar Angora, de voormalige hoofdstad van Turkije – is een oud ras dat werd gewaardeerd door vroege Turkse sultans vanwege de lange vacht en de zuiver witte kleur. Tegen het einde van de 1800s was het ras uitgestorven in Europa en Noord-Amerika vanwege kruisingen. Sinds 1917 fokt de Turkse overheid echter zuiverbloeds in de dierentuin van Ankara. Nog steeds hoog gewaardeerd door kattenliefhebbers, zijn deze katten vatbaar voor verschillende ernstige erfelijke aandoeningen.
Doofheid is een veelvoorkomend kwaal van Turkse Angora katten; echter, alle witte katten met blauwe ogen zijn vatbaar voor dit probleem. Angoras met één blauw oog en één groen of geel oog kunnen ook hun gehoor verliezen, maar alleen aan de kant van het blauwe oog. Een volledig of gedeeltelijk doof kat past zich goed aan aan de situatie, leert trillingen te interpreteren in plaats van geluiden. Gehoorbeperkte katten leren ook meer afhankelijk te zijn van hun visuele en reukzintuigen.
Lymfosarcoom, of lymfoom, is een kanker waarbij het bloed en het lymfestelsel van de kat betrokken zijn, wat belangrijk is voor het immuunsysteem van het dier. Lymfoïde weefsels in de milt, maagdarmkanaal, lever, huid en lymfeklieren kunnen worden beïnvloed. Symptomen omvatten hoesten, ademhalingsproblemen, braken, diarree of obstipatie, zwakte en/of eetlustverlies. Bloedige ontlasting of urine, evenals gezwollen lymfeklieren in de nek, kunnen zichtbaar zijn. Hoewel chirurgie, chemotherapie of stralingstherapie beschikbaar zijn, zullen deze behandelingen alleen de progressie van de ziekte vertragen. Katten die in rookende huishoudens leven, zijn ook vatbaar voor deze ziekte.
Feliene hypertrofische cardiomyopathie, of HMC, is een genetische ziekte van het hart die delen van de hartspier doet verharden, waardoor de vermogen om te kloppen wordt beïnvloed. Symptomen, die wel of niet duidelijk zichtbaar zijn, kunnen eetlustverlies, gewichtsverlies, kokhalzen of hoesten, lethargie en ademhalingsproblemen omvatten. Katten in een gevorderd stadium van de ziekte vertonen neusafscheiding, ondiep hijgen met open mond en bleek tandvlees. Een ander ernstig symptoom is plotselinge verlamming van de achterpoten, wat op een bloedstolsel in de rug kan wijzen. Dit symptoom vereist onmiddellijke dierenartsbehandeling. Als het vroeg wordt ontdekt, kan de ziekte medisch worden behandeld, met een prognose van maximaal vijf jaar of meer. Katten die al in hartfalen verkeren, kunnen ook tot twee jaar overleven. Zelfs katten die bloedstolsels hebben uitgeworpen, hebben tot twee jaar geleefd, hoewel de prognose meestal slecht is.
Ataxie is een dodelijke neuromusculaire ziekte die alleen bekend is om Turkse Angora kittens te treffen. Symptomen beginnen rond vier weken leeftijd met trillingen en een dronken, onzekere gang en ontwikkelen zich snel tot een volledig gebrek aan vrijwillige spiercontrole. Er zijn drie afzonderlijke vormen van ataxie: cerebellaire ataxie wordt veroorzaakt door het deel van de hersenen dat coördinatie en evenwicht controleert, wat een ganzenpas-type loop veroorzaakt; vestibulaire ataxie aanvalt het binnenoor en omliggende zenuwen, wat een scheefhoofd, in cirkels lopen en vaak vallen veroorzaakt; en sensorische ataxie, die de hersenen, ruggenmerg en omliggende zenuwen aanvalt, waardoor de kat probeert evenwicht te bewaren door met gespreide benen te staan en te lopen. Ataxie kan ook het resultaat zijn van een abnormale genetische ontwikkeling van de hersenen. Er zijn geen behandelingen of genezingen voor deze altijd dodelijke ziekte.
Luxerende knieschijf wordt veroorzaakt door een misvorming van de kniegewrichtsbeenderen, waardoor de knieschijf in en uit de positie kan bewegen. Dit is een aangeboren ziekte die specifiek is voor Turkse Angora katten. In ernstige gevallen kan de knieschijf permanent uit de kom blijven. Volgens PetMedsOnline.org, milde gevallen van deze ziekte moeten worden gecontroleerd door een dierenarts. In ernstige gevallen kan chirurgie nodig zijn om het gewricht op zijn plaats te brengen voordat het wordt gestabiliseerd. Omdat er geen preventie is voor dit aangeboren probleem, moeten kittens worden onderzocht door een dierenarts vóór adoptie of aankoop, en volwassen katten mogen niet fokken.