Huisdieren
Veel van de medicijnen die in de diergeneeskunde worden gebruikt, waren oorspronkelijk samengesteld voor mensen. Dierenartsen schrijven ze voor voor hun patiënten in doses die geschikt zijn voor de grootte van het dier. Dergelijke medicijnen worden vaak voorgeschreven aan katten die lijden aan huidallergieën. Geef uw kat nooit een humane medicatie tenzij uw dierenarts u hiertoe instrueert.
Volgens Pet Education zijn antihistaminica tot 70 procent effectief bij het beheersen van allergische reacties bij katten. Dit omvat atopische allergieën, die worden veroorzaakt door inhalatie allergenen zoals stuifmeel, maar zich manifesteren als huidlaesies of wonden door overmatig wassen. Antihistaminica die bij katachtigen worden gebruikt en die voor mensen zijn gemaakt, omvatten over-the-counter producten zoals Benadryl (diphenhydramine), Tavist (clemastine fumarate) en Chlor-Trimeton (chlorpheniramine). Allemaal zijn het H1-blokker typen antihistaminica. De H2-blokkers, zoals Claritin, zijn niet effectief bevonden bij de behandeling van katten. Deze medicijnen kunnen bijwerkingen hebben, waaronder lethargie en diarree, bij katachtigen.
Steroïden worden over het algemeen aan katten met huidaandoeningen gegeven nadat eerdere behandelingen onwerkbaar hebben bewezen. Corticosteroïden verlichten ernstig jeuk en de pijn die gepaard gaat met allergische huidreacties, inclusief vlooienallergie dermatitis. Veelgebruikte steroïden voor katten die ook voor mensen worden gebruikt, omvatten dexamethason, methylprednisolon en flumethason. Hoewel sommige van deze steroïden in tabletvorm komen, gebruiken dierenartsen vaak een langwerkend injecteerbaar steroïde als de kat moeilijk te mediceren is met pillen. Bijwerkingen van steroïden omvatten gewichtstoename, verhoogde dorst en urinering en hyperactiviteit. Steroidgebruik voor de behandeling van huidallergie bij katten is over het algemeen kortdurend, omdat er ernstigere bijwerkingen gepaard gaan met langdurig gebruik.
Hydrocortison, verkrijgbaar bij apotheken en supermarkten in een sterkte van één procent, kan direct op een huidaandoening van een kat worden aangebracht als deze niet op een plek zit waar de kat bij kan likken. Volgens Pet Education, omdat het topische product niet goed in de bloedbaan wordt opgenomen, vormt het niet dezelfde mogelijkheid voor bijwerkingen als injecteerbare of orale steroïden. Pet Education adviseert om na het topisch aanbrengen van hydrocortison de kat bij een activiteit te betrekken of het te voeden, zodat het zich niet concentreert op het aflecken van de medicatie.