Huisdieren
Katten met een aanvalsstoornis kunnen alarmerende symptomen vertonen en lijken in grote nood te zijn. Natuurlijk veroorzaakt dit bezorgdheid en bezorgdheid bij eigenaren. Maar Dr. Arnold Plotnik, een dierenarts van de Manhattan Cat Specialists Clinic in New York City, stelt dat minder dan 3 procent van de katten aanvalsstoornissen erft. Het getuigen van een aanval kan echter een huisdierbezitter net zo hulpeloos doen voelen als het getroffen dier. Goed beheer van de gezondheid van uw kat begint met het begrijpen van dit fenomeen.
Voor de volgende aanval komt, kan uw kat zich gedragen alsof er iets "niet klopt." Dr. Ernest Ward van het Wignall Animal Hospital System in Massachusetts beschrijft dergelijk gedrag als zenuwachtigheid of weigeren om uw zijde te verlaten. Deze fase kan enkele minuten tot enkele uren duren.
Tijdens de daadwerkelijke aanval zullen de spieren van uw kat aanspannen en spasmen. Dit kan verschijnen als een heftig trillen of één lange, stijve buiging. De verstoring van het systeem zal ervoor zorgen dat uw kat instort en, waarschijnlijk, de controle over blaas- en darmfunctie verliest.
Hierna zal uw kat geen geheugen hebben van de gebeurtenis, gedesoriënteerd zijn en nerveus gedragen. Uw kat zal u misschien niet herkennen of vijandig gedragen. Wees geduldig met uw kat en onthoud de beproeving die net heeft plaatsgevonden.
Bijna elk ziekteproces dat de hersenfunctie verstoort, kan leiden tot aanvallen. Epilepsie is meestal de schuldige; infecties, verwondingen of tumoren zijn minder vaak de oorzaak. Uw dierenarts kan eenvoudige bloed- en beeldvormende testen uitvoeren om de bron van de symptomen van uw kat te bepalen.
Uw dierenarts kan orale anticonvulsiva voorschrijven om de aanvallen van uw kat te verminderen of te elimineren. In het zeldzame geval dat een ernstiger probleem ten grondslag ligt aan de symptomen, kan agressievere therapie of chirurgie nodig zijn.