Huisdieren
Huisdieren
Wanneer uw kat diarree heeft, zal uw dierenarts een volledige geschiedenis opnemen en mogelijk tests moeten uitvoeren voordat hij beslist of hij antibiotica wil voorschrijven. De meest voorkomende oorzaken van diarree bij katten omvatten dieetproblemen, bacteriële infectie, virale infectie, colitis, parasieten, gifstoffen en tumoren. Van deze oorzaken zijn er slechts enkele behandelbaar met antibiotica. Zelfs voor aandoeningen die reageren op antibiotica, is er geen wondermiddel, maar er is een groot scala aan antibiotica beschikbaar voor de dierenpraktijk.
Ampicilline en amoxicilline behoren tot de penicillinefamilie en kunnen worden gebruikt als eerstelijnsantibioticum bij eenvoudige diarreagevallen. Ze zijn actief tegen veel organismen, inclusief salmonella, maar niet tegen bacteriën die enzymen produceren om het antibioticum af te breken, zoals E. coli en sommige staphylococcensoorten. Amoxicilline wordt vaak gegeven in een smakelijke combinatietablet met het medicijn clavulaanzuur, wat de tablet krachtiger en effectiever maakt tegen een groter aantal bacteriesoorten. De meest voorkomende bijwerking van deze medicijnen is braken, maar omdat dit bij minder dan 1 procent van de behandelde katten voorkomt, blijft het een favoriet van veel dierenartsen.
Erythromycine werkt als veel van de penicillinedrugs, maar is specifiek actief tegen de campylobactersoort bacteriën. Uw dierenarts zal dit meestal alleen gebruiken wanneer hij een specifieke diagnose heeft uit een ontlastingsmonster. Het kan een lastige bacterie zijn om te diagnosticeren, en u moet mogelijk gedurende een week op afwisselende dagen monsters verzamelen om zeker te zijn. Uw dierenarts zal uw kat dan mediceren met een hogere dan normale dosis gedurende vijf tot tien dagen. De meest voorkomende bijwerking van erythromycine is braken, en het medicijn wordt niet vaak gebruikt bij katten met gediagnosticeerde leverfunctiestoornissen.
Metronidazol kan worden gebruikt om eenvoudige bacteriële diarreeën en die met meer ongebruikelijke oorzaken te behandelen. Giardia is een eencellige, of protozoën, parasiet die katten in hun darmen kunnen dragen zonder symptomen te vertonen. Dit betekent dat giardia zonder kennis van de eigenaar kan worden verspreid in huishoudens met meerdere katten of gewoon wanneer katten in de buurt socialiseren. Bij de ongelukkige katten die tekenen van infectie vertonen, vooral kittens of katten om andere redenen ziek zijn, veroorzaakt de parasiet een intermitterende of continue diarree. Dit kan giardia moeilijk te diagnosticeren maken, maar zodra het is geïdentificeerd als de oorzaak van diarree, kunnen alle katten in het huishouden gemakkelijk worden behandeld met metronidazol met een hogere dan gebruikelijke dosis gegeven eenmaal daags gedurende vijf dagen. Metronidazol kan ook worden gebruikt om bacteriële overgroei in de dunne darm te behandelen waar pathogene bacteriën de normaal vriendelijke bacteriën van de darmen hebben overweldigd. Dit vereist een langdurige regelmatige dosis metronidazol om het evenwicht te herstellen. Sommige diarreagevallen gerelateerd aan allergieën of gevoeligheden kunnen worden behandeld met metronidazol in combinatie met steroïden, omdat het antibioticum de reactie van het lichaam op het allergeen helpt verminderen en zo genezing versnelt. Nadelige effecten zijn bij de kat meestal zeldzaam, maar kunnen omvatten braken, zenuwachtige tekenen zoals wankelen of aanvallen, leverproblemen of urinewegsymptomen. Metronidazol wordt niet gegeven tijdens de eerste trimester van de zwangerschap omdat het geboortedefecten kan veroorzaken.
Sulfonamiden worden vaak in combinatie met trimethoprim gegeven, wat een effectiever medicijn creëert waartegen bacteriële resistentie langzaam ontwikkelt. Veel bacteriën, inclusief salmonella, en parasitische organismen zoals toxoplasma, zijn gevoelig voor trimethoprimsulfonamiden. Deze medicijnen worden het meest gebruikt bij het behandelen van diarree veroorzaakt door deze parasieten en worden tot drie weken toegediend. Echter, de bijwerkingen van trimethoprimsulfonamiden kunnen ernstig zijn. Een kat kan een acute overgevoeligheidsreactie vertonen, anorexia ontwikkelen, of lijden aan een vermindering van het aantal witte of rode bloedcellen, wat leidt tot verdere ziekte.
De tetracyclines, inclusief oxytetracycline en doxycycline, worden het meest gegeven om campylobacter of een bacteriële overgroei van pathogene bacteriën in de dunne darm te behandelen. Ze worden beschouwd als veilige medicijnen met weinig bijwerkingen en worden vaak gebruikt bij katten met verminderde nierfunctie.
Tylosine wordt zelden gebruikt in de kattengeneeskunde, maar is soms het medicijn van keuze bij chronische infecties van de dikke darm of de lagere darm.