Huisdieren
Huisdieren
Wanneer de schildklier van een kat begint te malfunctioneren, is het meestal een geval van overactief in plaats van onderactief. Bekend als hyperthyreoïdie, resulteert de aandoening in een overvloed aan schildklierhormoon in het bloed, en als het onbehandeld blijft, leidt het tot hartfalen en de dood. De meeste katten kunnen effectief worden behandeld met medicatie en stralingstherapie, en sommige katten komen in aanmerking voor schildklierverwijderingschirurgie. Hoewel hyperthyreoïdie vaker voorkomt bij oudere katten, moet elke kat die de symptomen vertoont naar een dierenarts worden gebracht voor een definitieve diagnose.
Een kat die afvalt ondanks een hevige eetlust, vertoont het kenmerkende teken van hyperthyreoïdie. Omdat het schildklierhormoon verantwoordelijk is voor het instellen van de metabolisme van de kat, zal een overactieve klier ervoor zorgen dat de stofwisseling te snel verloopt. Dus, het voedsel dat de kat eet, blijft niet lang genoeg in zijn systeem voor zijn lichaam om de voedingsstoffen te absorberen, dus hij verliest gewicht. Hij zal echter steeds hongeriger worden, omdat zijn lichaam hem signalen stuurt dat het honger lijdt, wat hem ertoe aanzet om meer te eten.
Omdat de kat meer eet, zal hij uiteraard vaker defeceren. Omdat zijn stofwisseling een verhoogd tempo aanlegt, zal zijn lichaam voedsel sneller verwerken en verteren, wat resulteert in frequenter stoelgang.
Een struma is een vergrote schildklier en kan worden gezien als een zwelling aan de basis van de keel. De klier is vlindervormig en is meestal onopvallend bij een gezonde kat, maar katten met hyperthyreoïdie hebben over het algemeen ten minste één vergrote lob.
Omdat het lichaam van de kat niet de voedingsvoordelen van het voedsel dat hij eet ervaart, zullen vitamine tekorten beginnen hun tol te eisen. De kwaliteit van de vacht is een van de eerste plaatsen waar dit zal blijken, aangezien het bont droog en gebroken wordt, en op plekken kan uitvallen. De droge vacht kan ook jeuken, dus je kunt opmerken dat je kat vaker krabt ondanks geen bewijs van vlooien of uitslag.
Het lichaam van de kat werkt op dit punt extra hard met zeer weinig brandstof, en hij zal snel uitdroogd raken. Net zoals hij niet profiteert van zijn voedsel, kan hij ook niet volledig gehydrateerd raken wanneer hij drinkt. Zijn brein zal hem signalen sturen om meer te drinken, maar hij zal nog steeds niet volledig gehydrateerd raken. De verhoogde waterinname zal ook leiden tot verhoogde urineproductie, zowel in volume als frequentie, omdat de vloeistof gewoon erdoorheen gaat met zeer weinig dat in het lichaam wordt geabsorbeerd.