Huisdieren
Obstipatie is een veelvoorkomend probleem bij katten, maar wanneer obstipatie ernstig is, kan dit ernstige gezondheidsrisico's met zich meebrengen. Ernstige obstipatie bij katten kan leiden tot megacolon, een vergroting van de dikke darm door aangetast fecale materiaal, en obstipatie, volledige blokkade van de dikke darm. Ernstige obstipatie leidt niet altijd tot megacolon of obstipatie, maar in beide gevallen kan een langdurige blokkade van de dikke darm resulteren in sufheid, uitdroging, bekkenletsel, zenuwletsel en urine-incontinentie.
Naast het duidelijke gebrek aan regelmatige stoelgang, omvatten andere tekenen van obstipatie duidelijke nood, frequente bezoeken aan de kattenbak, persen om te defeceren, huilen, likken van het geslachtsdeel en pijnlijke defecatie, volgens Pets1st.com.
Obstipatie is de volledige blokkade van de dikke darm. Een volledig aangetaste dikke darm resulteert erin dat de kat helemaal geen stoelgang kan uitvoeren, en kan gepaard gaan met ernstige pijn en sufheid. Megacolon ontwikkelt zich wanneer de dikke darm vergroot raakt en soms is te wijten aan een probleem met de gladde spier van de darmwand, volgens Pet Education. Zowel obstipatie als megacolon vereisen vaak chirurgie.
Een dieetverandering is meestal de eerste poging tot behandeling, omdat het goedkoop en eenvoudig te implementeren is, volgens LittleBigCat.com. Katten die droog voer eten, lijden vaker aan obstipatie dan diegenen die nat voer eten. Dieet met een hoger vezelgehalte helpt vaak om de spijsvertering te reguleren. Dieetveranderingen helpen vaak aanvankelijk, hoewel ze na verloop van tijd hun effectiviteit verliezen.
De behandeling van ernstige obstipatie bij katten hangt af van het stadium van hun ziekte. Ernstige obstipatie gaat meestal gepaard met ernstige uitdroging, en uw kat moet mogelijk worden opgenomen in het ziekenhuis zodat uw dierenarts intraveneuze vloeistoffen kan toedienen. Orale medicatie die wordt voorgeschreven voor ernstige obstipatie omvat: cisapride, gegeven om de spijsverteringsbeweging te stimuleren; en lactulose, een laxeermiddel en ontlastingsverzachter, volgens VetInfo.com.
Voor katten die niet reageren op intraveneuze vloeistoffen en medicatie, is chirurgie de enige alternatief. Meestal is de uitgevoerde chirurgie een subtotaal colectomie, een verwijdering van het zieke deel van de dikke darm van de kat. Het herstel duurt meestal enkele weken, maar het vooruitzicht is goed voor verder gezonde katten, volgens PetEducation.com.