Huisdieren
Huisdieren
Een kat met blaasstenen ervaart matige tot ernstige pijn. Blaasstenen ontstaan wanneer mineralen in de urine samen binden. De meest verdachte mineralen zijn calcium, magnesium, ammoniak, fosfaat en carbonaten. Sommige blaasstenen blijven klein, waardoor de normale urineafvoering ze uit kan spoelen. Andere blaasstenen kunnen groeien tot enkele millimeters, waardoor ze tegen de urinewegen wrijven en blokkades in de urethra veroorzaken. Deze blokkades vereisen dierenartsenzorg om ze uit te spoelen of chirurgisch te verwijderen.
Een kat die pijnlijke of moeilijke urinatie ervaart, moet geëvalueerd worden op blaasstenen. In diergeneeskundige termen heet dit "dysurie". Andere urineringsuitdagingen kunnen omvatten: verhoogde frequentie, wazige urine en urineren op ongewone plekken. Katten die hun kattenbak niet gebruiken, associëren deze met pijn die door een blaassteen kan worden veroorzaakt. De aanwezigheid van bloed, bekend als "hematurie", is ook een teken van blaasstenen.
Hoewel katten zich regelmatig reinigen, duidt een kat die zich op zijn achterwerk richt op iets dat niet klopt. Katten gebruiken reinigingstechnieken om zich van fysieke problemen te ontdoen. Een kat die constant zijn genitale gebied likt, is een primaire kandidaat voor een blaassteendiagnose.
Katten zijn geen grote waterdrinkers omdat hun natuurlijke neiging is om de meeste benodigde vochtstoffen uit hun voedsel te halen. Wanneer een gehuisde kat veel meer water begint te drinken, is dit een teken van een gezondheidsprobleem zoals blaasstenen. De kat drinkt instinctief meer water in een poging het probleem uit te spoelen.