Huisdieren
Feliene urinaire syndroom (FUS), of feliene lagere urinewegaandoening (FLUTD), betreft de urineblaas en urethra. Symptomen omvatten frequente bezoeken aan de kattenbak, urineren op ongeschikte plekken, prikken, bloed in de urine of weinig tot geen urine produceren. De exacte oorzaken van FUS zijn onbekend, maar er zijn verschillende factoren betrokken waaronder virussen, dieet, obesitas, stress, bacteriën, stenen of tumoren. De behandeling hangt af van welke van deze factoren aanwezig zijn.
Volgens Dr. Andra Gordon-Gatica van petside.com, beïnvloedt FLUTD ongeveer 0,5 tot 1 procent van de kattenpopulatie per jaar. De gemiddelde leeftijd van een aangedane kat is ongeveer 3,5 jaar en het lijkt mannetjes iets vaker te beïnvloeden dan vrouwtjes. Mannetjes lopen risico op een ernstigere vorm van FLUTD genaamd urinewegafsluiting, een levensbedreigende aandoening.
Om de behandeling te plannen voor een kat die niet geblokkeerd is, zal de dierenarts een grondig lichamelijk onderzoek uitvoeren en een routinematige urine-analyse, kijkend naar bacteriën, urine-pH, rode en witte bloedcellen, kristallen en eiwit. Hij kan een bacteriële cultuur en gevoeligheidstest, buikechografie of röntgenfoto's aanbevelen om naar blaasstenen of tumoren te kijken. Als er geen stenen zijn, kan hij pijnmedicatie, spierontspanners en anti-inflammatoire medicijnen voorschrijven om de kat comfortabeler te maken. Als er infectie aanwezig is, zal hij antibiotica voorschrijven. Als er kristallen zijn, zal hij bepalen wat voor type ze zijn en dieetveranderingen voorstellen om de pH van de urine van de kat aan te passen.
Als er blaasstenen of tumoren zijn, zal de dierenarts waarschijnlijk chirurgie aanbevelen. In het geval van stenen, kunnen deze naar analyse gestuurd worden om te bepalen waaruit ze samengesteld zijn, zodat dieet en medicijnen kunnen worden aangepast om herhaling te voorkomen. Tumoren worden naar analyse gestuurd om hun graad van maligniteit te bepalen.
Bij kattmannetjes met FLUTD proppt de penis met kristallen of kleine stenen, zodat de kat niet kan urineren. Dit is uiterst pijnlijk. Als een kattmannetje geen urine produceert, moet het onmiddellijk naar een dierenarts voor spoedbehandeling. Onbehandeld accumuleren toxines, waardoor de kat erg ziek wordt, en de nieren kunnen ernstig beschadigd raken, wat leidt tot nierfalen en de dood. De kat wordt onder narcose gezet en een urinekatheter wordt gebruikt om de obstructie te verwijderen. Eenmaal de fysieke obstructie verdwenen is, worden de urethra en de blaas herhaaldelijk gespoeld met zoutoplossing om eventueel overgebleven afvalstoffen te verwijderen. De dierenarts kan de blaas spoelen met een anti-inflammatoir zoals dimethylsulfoxide (DMSO). De catheter kan een paar dagen lang ingezet worden, totdat de kat zelfstandig kan urineren. De kat krijgt intraveneuze vloeistoffen om de blaas te spoelen en antibiotica om secundaire infecties te voorkomen. Wanneer de kat naar huis gaat, kan de dierenarts anti-inflammatoire medicijnen, antibiotica en een speciaal dieet voorschrijven.
Zoveel als 50 procent van de katten met FLUTD zal een recidief ervaren. Er zijn dingen die katteneigenaren thuis kunnen doen om problemen te helpen voorkomen. Dit omvat het verhogen van de waterinname van de kat door blikvoeder te geven in plaats van droogvoeder of water toe te voegen aan het voedel en ervoor te zorgen dat er altijd vers water beschikbaar is, de kat op een gezond gewicht te houden, kattenbakken schoon te houden en stress in de omgeving van de kat te minimaliseren.