Huisdieren
Huisdieren
Feliene infectieuze peritonitis (FIP) is een ziekte die het resultaat is van een stam van het virus bekend als het feliene coronavirus. Meeste stammen van het feliene coronavirus veroorzaken geen ziekte. Echter, de Cornell University College of Veterinary Medicine website rapporteert dat tot 10 procent van geïnfecteerde katten een ernstige vorm van het virus ontwikkelen. Wanneer het virus muteert, worden de witte bloedcellen beïnvloed en dragen ze het virus door het lichaam van de kat. Naarmate de ziekte voortschrijdt, is het dodelijk voor aangedane katten.
Katten van elke leeftijd kunnen de ziekte oplopen. Katten die een zwak immuunsysteem bezitten, zoals kattenjongen, katten met een felien leukemievirus, en oudere katten, zijn vatbaar voor feliene infectieuze peritonitis. Katten die in nauw contact komen met andere katten, zoals die in een dierenasiel, zijn ook kwetsbaar voor het oplopen van de ziekte.
Een geïnfecteerd vrouwtje kan het virus aan haar jong doorgeven. Het coronavirus bevindt zich in speeksel en afvalstoffen tijdens de infectieperiode. Wanneer een kat geïnfecteerd is, kan het de ziekte aan andere katten doorgeven via direct contact of blootstelling aan ontlasting.
Katten die blootgesteld zijn aan het virus, vertonen misschien geen duidelijke symptomen. Na blootstelling aan het virus kan een kat jaren later feliene infectieuze peritonitis ontwikkelen.
Twee typen van de ziekte zijn nat en droog. Bij het natte type van de ziekte omvatten symptomen vocht in de borst of buik samen met ademhalingsmoeilijkheden. Symptomen van de droge vorm zijn minder uitgesproken en ontwikkelen langzamer. Indicaties van de droge vorm van de ziekte omvatten gewichtsverlies, koorts en nierfalen, wat ook tekens van andere ziekten kunnen zijn.
Andere symptomen van FIP kunnen omvatten verlies van eetlust, bleke tandvlees, geelzucht, aanvallen en afwijkingen van het oog.
Geen test bestaat om de ziekte te diagnosticeren. De enige definitieve manier om de ziekte te detecteren is door een onderzoek van weefsels bij een autopsie. Echter, een dierenarts kan een vertrouwensvolle diagnose stellen via een evaluatie, inclusief het onderzoeken op vocht. Tests die een dierenarts kunnen helpen bij het vaststellen van de ziekte omvatten röntgenfoto's van de borst en buik en een urine-analyse.
Geen remedie bestaat voor feliene infectieuze peritonitis aangezien de ziekte dodelijk is. De behandeling is gericht op tijdelijke verlichting door steroïden, vitaminesupplementen en antibiotica. Een kat kan ook behandeld worden door het afpompen van opgestapelde vloeistof of bloedtransfusies.
Om feliene infectieuze peritonitis het beste te voorkomen, reinig de kattenbak dagelijks en plaats kattenbakken niet in de buurt van voedel- en waterbakken. Desinfecteer de kattenbak regelmatig. Zojuist verworven katten die het virus kunnen hebben, moeten apart gehouden worden van andere katten.
De Cornell University College of Veterinary Medicine website rapporteert dat een vaccin bestaat voor de ziekte, maar de effectiviteit ervan is in twijfel omdat het American Association of Feline Practitioners Feline Vaccine Advisory Panel het niet endort.