Huisdieren
Huisdieren
Bij katten kan het herpesvirus onder verschillende namen bekend zijn, waaronder: feliene virale rhinopneumonitis, FVH-1, rhinotracheitisvirus of feliene herpesvirus. Veel mensen weten van herpes en de effecten ervan op mensen; hoewel katten ook kunnen lijden aan een herpesinfectie. Gelukkig kan het herpesvirus bij katten niet worden overgedragen op mensen, noch kan de menselijke variant worden overgedragen op katten. Eigenaren die een herpes-positieve kat hebben, moeten worden geïnformeerd over de effecten van het virus, wat troost kan bieden in de wetenschap dat hun kat niet besmettelijk is voor familie en vrienden.
Aangezien katten en mensen het herpesvirus niet kunnen delen, kan een kat alleen geïnfecteerd raken door een andere geïnfecteerde kat. Om dit te laten gebeuren, moet de kat in contact komen met lichaamsvochten van een geïnfecteerde kat. Dit kan vloeistoffen omvatten die uit de mond, de neus of de ogen worden uitgescheiden. Dit omvat ook vloeistoffen die worden uitgestoten tijdens hoesten en niezen. Helaas kan het feliene herpesvirus ook overleven op kattenbakken, in kooien of op voerbakken.
Het feliene herpesvirus kan het slijmvlies van de neus, de pharynx, de ogen, de keel en de sinussen beïnvloeden, dus vaak zijn de symptomen gerelateerd aan deze gebieden. Herpes kan feliene conjunctivitis veroorzaken--of roze oog--waarbij de ogen rood, gezwollen en afscheidend worden. Niezen kan optreden als het virus de neus beïnvloedt, wat rhinitis veroorzaakt. Daarnaast kan de kat lijden aan koorts, algemene malaise, eetlustverlies, uitdroging en depressie.
Helaas is het enigszins moeilijk om de aanwezigheid van het feliene herpesvirus te diagnosticeren; vooral als er een infectie heeft plaatsgevonden. Dit komt omdat het feliene herpesvirus kan worden verward met andere belangrijke feliene pathogenen, waaronder Chlamydia psittaci en het feliene calicivirus. Om de aanwezigheid van feliene herpes te bevestigen, moet het virus worden geïsoleerd uit een slijmvlies, zoals de ogen of neus, en moet een celkweek worden uitgevoerd.
Milde infecties, zoals roze oog, kunnen worden behandeld met antivirale of antibacteriële medicijnen. Katten met rhinotracheitis, een andere vorm van bovenste luchtweginfectie veroorzaakt door het herpesvirus, zullen vaak binnen een paar weken vanzelf genezen; vooral als ze gezond waren vóór de infectie. Medicijnen kunnen worden voorgeschreven, hoewel ze niet noodzakelijkerwijs het verloop van de infectie zullen versnellen. Sommige ernstigere infecties kunnen hospitalisatie met intraveneuze vloeistoffen vereisen, vooral als de kat uitgedroogd is geraakt.
Tot 95 procent van de kattpopulatie kan geïnfecteerd zijn met een of andere vorm van feliene herpesvirus. Dit getal mag alarmerend klinken, maar de overgrote meerderheid van deze katten zal nooit behandeling nodig hebben voor enig herpesgerelateerd gezondheidsprobleem. Katten die wel geïnfecteerd raken, kunnen geïnfecteerd raken door auto-immuunziekten of andere primaire gezondheidsproblemen die het lichaam verzwakken en het virus toelaten te infecteren. In deze gevallen moet de behandeling draaien om het behandelen van het primaire gezondheidsprobleem. Daarom kan de vooruitzichten variëren van uitstekend tot ernstig, afhankelijk van het individuele geval van de kat.