Huisdieren
Huisdieren
Verlies van blaastoon en urinecontrole bij katten is veelvoorkomend na bekken- of wervelkolomletsel, als er schade is aan zenuwnetwerken. Katten kunnen lijken te druipen, of onmachtig zijn om urine af te voeren. Eigenaren moeten onmiddellijk dierenartsenhulp zoeken, want er zal een ernstige onderliggende oorzaak zijn. Volgens de Washington State College of Veterinary Medicine zal een huisdier dat geen urine kan afvoeren, binnen drie tot vier dagen sterven, dus snelle interventie is cruciaal.
Onvermogen om de urineafgifte te controleren wordt vaak verward met ongeschikt ontdoen. Katteneigenaren moeten beseffen dat hun huisdier geen controle kan hebben over zijn functies als het lijkt alsof het in huis plas. Het is ook belangrijk te weten dat hoewel een kat constant urine kan druipen, er een potentiële fatale risico bestaat op bacteriële infectie door onvermogen de blaas volledig te legen – het druipen is de blaas die overstroomt, niet leegt.
Traumatisch wervelkolomletsel, vaak veroorzaakt door autovoortuigletsel of vallen uit hoogte, is vaak de oorzaak van zenuwschade die urine-incontinentie veroorzaakt. Dierenarts Mike Richards zegt in zijn online artikel "Urinary Problems in Cats": "Trauma is de meest voorkomende oorzaak van onvermogen de blaas te legen bij katten. Dit wordt het meest geassocieerd met ruggenmergletsel, vaak door een conditie die 'staarttrek' genoemd wordt, waarbij de staart wordt getrokken of stilgehouden terwijl de kat doorgaat met bewegen (zoals wanneer hij onder een schommelstoel vastzit)." Wervelkolomdegeneratie of kanker kan een zeldzamere oorzaak zijn.
Naast de symptomen van onvrijwillig urine-druipen of onvermogen te urineren, kan een kat spierzwakte of verlamming van de achterpoten vertonen. De staart kan slap hangen, of de kat kan een vreemde, onstabiele gang hebben. Dit wijst waarschijnlijk op wervelkolomletsel. Ernstig letsel kan ook betekenen dat de kat stil is, weghuilt, of slap is, geen eetlust heeft of niet reageert. Insulten kunnen optreden. Er kan ook verlies van darmencontrole of onvermogen om ontlasting af te voeren zijn, en een constant druipen van diarree is ook een veelvoorkomend gerelateerd probleem.
Uw dierenarts zal alle mogelijke oorzaken van incontinentie onderzoeken, met volledige diagnostische tests. Deze kunnen omvatten het verzamelen van urine voor analyse, bloedtests om nierfunctie te onderzoeken, röntgenfoto's met of zonder contrastmiddelen en echo om de urinewegen te onderzoeken. CT- en MRI-scans van de hersenen en wervelkolom zijn ook een mogelijkheid. Uw huisdier moet misschien verwezen worden naar een gespecialiseerd neurologisch behandelcentrum omdat geschikte apparatuur lokaal niet beschikbaar kan zijn.
Vaak kunnen ernstig ruggenmerg-gewonde katten niet volledig herstellen – tijd is de kritieke factor. Toediening van pijnstillers en anti-inflammatoire middelen is waarschijnlijk de lopende behandeling, samen met chirurgie voor letsels. Een kan gedeeltelijk verlamd blijven en geen volledige blaasfunctie herwinnen. Spreek met uw dierenarts over de kansen op herstel van de blaasfunctie. Eigenaren moeten leren leven met de incontinentie of euthanasie overwegen als de enige humane oplossing. Er zijn echter gevallen waarin katten kwaliteit van leven behouden en eigenaren geleerd kunnen worden de blaas van de kat leeg te maken, hoewel dit minstens drie keer per dag moet gebeuren om infectie te voorkomen. Zenuwschade-geïnduceerde incontinentie kan nog steeds vergezeld gaan van andere problemen, dus er zijn meerdere overwegingen.