Huisdieren
Huisdieren
Lymfoom bij katten beschrijft een breed scala aan feliene tumoren die lymfecellen en lymfeklieren aantasten. Wanneer een huisdierbezitter voor het eerst te horen krijgt dat haar kat lymfoom heeft, kan dat angstaanjagend zijn. Hoewel sommige gevallen die als feliene lymfoom worden bestempeld ernstig kunnen zijn, zijn niet alle gevallen ernstig. Er zijn veel verschillende typen feliene lymfoom die kunnen optreden bij zowel jonge als oudere katten.
Er zijn vijf gewone typen feliene lymfoom. Multicentraal lymfoom wordt gevonden in de lymfeklieren en meerdere organen. Feliene leukemie wordt meestal geassocieerd met dit type lymfoom. De thymische vorm van lymfoom wordt ook geassocieerd met feliene leukemie; echter, dit type is beperkt aan de borstholte. Mesencterisch lymfoom treft de dunne darm en maag en treedt over het algemeen op bij oudere katten boven de 10 jaar. Laag-graad alimenteel lymfoom treft oudere katten en is beperkt tot de darmen. Cutane lymfoom treedt op bij oudere katten; het verschijnt als een huidaandoening.
Een combinatie van factoren kan lymfoom bij katten veroorzaken. Milieufactoren kunnen leiden tot lymfoom. Blootstelling aan chemicaliën zoals aromatische benzeen, dioxines of organofosfaten, die allemaal zijn gelinkt aan lymfoom bij mensen, kan ook bij de feliene het geval zijn. Voeding en bacteriën zijn gelinkt als oorzaken van feliene lymfoom, evenals genetische aanleg. Hoewel al deze factoren zijn gelinkt als oorzaken, wordt er nog steeds onderzoek gedaan om de factoren die de lymfoom veroorzaken beter te definiëren.
Lymfoom kan zich uiten met verschillende typen symptomen. De meest voorkomende symptomen omvatten gewichtsverlies, verminderde eetlust, braken, diarree en lusteloosheid. De meest voorkomende symptomen zijn braken en diarree. Het is echter belangrijk om op te merken dat andere factoren ook deze symptomen kunnen veroorzaken, en het verschijnen van deze symptomen betekent niet dat een kat lymfoom heeft. Tests en observatie moeten worden uitgevoerd door een opgeleide dierenarts om het vermoeden van lymfoom te bevestigen.
Lichamelijke onderzoeken kunnen zwelling van lymfeklieren of een opgeblazen maag-darmkanaal onthullen. Röntgenfoto's en ultrasounds kunnen worden gebruikt om naar tumoren en zwelling in interne organen te zoeken. Een bloedtest voor FeLV of FIV zal bepalen of een kat een van de ziekten draagt en daarom aanleg heeft voor het ontwikkelen van lymfoom. Er kan ook een weefselmonster worden genomen als een fijnnaaldbiopt van vermoed lymfoomweefsel.
Overleving van een kat met lymfoom hangt sterk af van hoe snel de lymfoom wordt gevonden en gediagnosticeerd. De locatie van de tumoren is ook een belangrijke factor in de behandeling en overlevingskans van de feliene. Ongeveer 70 procent van de katten die met chemotherapie worden behandeld, reageert positief en zal nog 4 tot 16 maanden leven. Sommige katten kunnen een hoger niveau van remissie bereiken dat gemiddeld 2 jaar aanhoudt. Katten die worden gediagnosticeerd maar niet behandeld, overleven gemiddeld 4 tot 6 weken. Uiteindelijk is de beslissing of de lymfoom al dan niet te behandelen aan de eigenaar. Het wordt echter aanbevolen om de feliene te laten euthaniseren als de lymfoom niet wordt behandeld.